شماره ۸۷۸ منتشر شد

0
105

878fe

چیستی وحدت حوزه و دانشگاه

حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر عبدالله حاجی‌صادقی
نماینده ولی‌فقیه در سپاه
وحدت یکی از اصلی‌ترین نیازهای حکومت اسلامی است، حال چه این وحدت در بین مذاهب اسلامی باشد و چه در میان اقشار و نخبگان و دیگر افراد جامعه. در حوزه اندیشمندان و اهل دانش نیز وحدت به نوع خود یکی از لوازم ضروری بقای جامعه است؛ چرا که اندیشه و دانش در جامعه اسلامی نمی‌تواند راهی جدا از ماهیت و جوهره اصلی جامعه دینی داشته باشد.
۲۷ آذر سالروز عروج روحانی و عالم وارسته شهید آیت‌الله مفتح به حق روز وحدت حوزه و دانشگاه نام گرفت. آیت‌الله مفتح از پیشگامان اندیشه وحدت حوزه و دانشگاه بود و یکی از یادگارهای امام راحل(ره) نامگذاری روز شهادت شهید مفتح به روز وحدت حوزه و دانشگاه است. در واقع، وحدت حوزه و دانشگاه از راهبردهای مهم فکری و رفتاری حضرت امام(ره) برای اعتلا و پیشرفت ایران بود که از همان روزهای آغاز نهضت اسلامی و تأسیس نظام جمهوری اسلامی آن را مطرح می‌کردند. بر این اساس ایشان درباره ضرورت وحدت حوزه و دانشگاه در پیام خود برای تشکیل بسیج دانشجویان و طلاب می‌فرمایند: «امروز یکی از ضروری‌ترین تشکل‌ها، بسیج دانشجو و طلبه است. طلاب علوم دینی و دانشجویان دانشگاه‌ها باید با تمام توان خود در مراکزشان از انقلاب و اسلام دفاع کنند. فرزندان بسیجی‌ام در این دو مرکز پاسدار اصول تغییرناپذیر نه شرقی و نه غربی باشند.»
همچنین رهبر معظم انقلاب اسلامی در ضرورت این مهم می‌فرمایند: «وحدت حوزه و دانشگاه یعنی وحدت در اهداف کلی، وحدت در کامل ساختن این ملت و این کشور و حرکت با یکدیگر و عبور در دو خط موازی، بدون اصطکاک با هم؛ یعنی هر دو، کار خودشان را بکنند؛ اما برای یک هدف و آن هدف، ساختن و کامل کردن ملت و کشور ایران است.»
با این اوصاف باید متذکر شد که نامگذاری یک روز به این عنوان تنها نمادی برای این حرکت است و نباید ندای وحدت حوزه و دانشگاه تنها به همین روز ختم شود؛ بلکه در عرصه عمل هم این امر در تمام مدت سال پیگیری شود. این وحدت یک حرکت، پیوند و نهضت فرهنگی برای رشد همه‌جانبه کشور است که باید مورد توجه بیش از پیش قرار بگیرد. در این میان آنچه سبب پیوند این دو طبقه فرهیخته جامعه می‌شود، تعهداتی است که نسبت به رشد جامعه باید داشته باشند.
در این راستا به نظر می‌آید حرکت علمی برای رضای خدا و تولید علم مبتنی بر اخلاق اسلامی و آموزه‌های دینی مهم‌ترین هدف و دستاوردی است که در پی این وحدت باید حاصل شود و این امر می‌تواند موجب هدایت علم و تخصص به سمت مبانی دینی و گره خوردن تخصص‌ها به اصول دین و اسلام باشد. در واقع وحدت، تلفیق و یکی شدن شکلی حوزه و دانشگاه نیست، بلکه حوزه و دانشگاه باید در هدف وحدت داشته باشند، نه در شیوه‌ها.
از سویی یکی از مهم‌ترین محصولات این وحدت در پی رشد و تعالی علمی و فرهنگی، تربیت استادان مجرب و متعهد است که می‌تواند جمهوری اسلامی ایران را برای رسیدن به اهداف والای خود کمک کند. وحدت حوزه و دانشگاه تنها به مفهوم دینی شدن دانشگاه و حضور حوزه در دیگر دانش‌ها نیست؛ بلکه فرایندی است که محصول و خروجی آن باید تولید علم و دانش متناسب با جامعه دینی باشد. البته این وحدت باید به تمام معنا و در تمام سطوح این دو قشر برقرار شود و استادان حوزه و دانشگاه، از یک‌سو در موضوع نقد و نظریه‌پردازی برای نیازهای‌های گوناگون جامعه اسلامی در کنار هم عمل کنند و از سوی دیگر طلبه و دانشجو در کنار مطالبه‌گری و نقد وضعیت موجود حرکت خود را برای ساختن فردای بهتر سامان دهند.

دریافت نسخه پی دی اف
دریافت نسخه متنی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید