شماره جدید هفته نامه

0
122

777fe

نشانگان انتخاباتی بودن تغییرات کابینه

 

حسین عبداللهی‌فر/ سرانجام تغییرات در دولت یازدهم کلید خورد و به گونه‌ای شروع شده که شائبه‌های انتخاباتی بودن آن بیشتر نمود دارد. اگرچه دولتمردان اصرار دارند این اتفاق را در راستای مطالبات عمومی و امری معمول جلوه دهند؛ اما ابعاد و جوانب این اقدام به انتخاباتی بودن آن دامن زده و حداقل بی‌ارتباط بودنش با انتخابات آینده را کم‌رنگ می‌سازد.
صرف‌نظر از اظهارنظرهایی که برخی از سیاسیون در این زمینه داشته و بر انتخاباتی بودن آن تأکید داشته‌اند، شواهد و قرائنی وجود دارد که مؤید این ادعاست. برخی از این نشانگان عبارتند از:
۱ـ همزمانی سه تغییر؛ یکی از مسائلی که عادی بودن این اقدام دولت را زیر سؤال برده جابه‌جایی همزمان سه وزیر با علل و عوامل متفاوت است. استعفای عزل‌گونه یک وزیر و برکناری استعفاگونه وزیری دیگر، حاکی از برنامه‌ریزی با سمت و سویی است که نمی‌تواند با انتخابات آینده بی‌ارتباط باشد.
۲ـ ابهام و ایهام در بیان دلایل استعفاهای سه وزیر؛ در رابطه با استعفای وزیر ارشاد حداقل آنچه در رسانه‌ها مطرح بود به موضوع کنسرت‌ها، به ویژه در قم و مشهد بازمی‌گشت که از مدت‌ها پیش، مطرح بود و با اتفاقات ضد ارزشی کنسرت قم به یکی از موضوعات رسانه‌ای تبدیل شد و به دنبال آن بحث از استعفای وزیر مربوطه به میان آمد. درباره وزیر آموزش و پرورش نیز مسئله فساد مالی در صندوق ذخیره توسعه فرهنگیان مطرح بود که با تغییر مدیر این صندوق از سوی وزیر مربوطه مواجه شده بود. اما آنچه در این زمینه شبهه‌برانگیز شد نحوه استعفای آقای فانی بود که به تعبیر کیهان وی با اعلام آمادگی برای ادامه همکاری استعفایش پذیرفته شد.
۳ـ مخالفت اولیه اصلاح‌طلبان با پذیرش استعفای وزیر ارشادگ از روزی که موضوع استعفای وزیر ارشاد مطرح شد، اصلاح‌طلبان به صورت آشکار دولت روحانی را برای نپذیرفتن استعفای او تحت فشار قرار دادند تا مبادا این اقدام به عقب‌نشینی دولت در مقابل علمای دینی تعبیر شود و تلقی آنها این بود که پذیرش استعفای جنتی، نوعی عبور روحانی از اصلاح‌طلبان است که از پیامدهای اعلام کناره‌گیری احمدی‌نژاد می‌باشد. از این منظر اعتدالگرایان با رفع خطر رقیب خود احساس نیاز کمتری به اصلاح‌طلبان می‌کنند.
۴ـ اصرار اصلاح‌طلبان بر ادامه تغییرات ؛ اصلاح‌طلبانی که از ابتدا مخالف پذیرش استعفای وزیر ارشاد بودند؛ اما تمهید دولت در همزمان کردن آن با برکناری چند وزیر دیگر را مشاهده کردند اکنون اصرار دارند که این روند ادامه یابد و بر تغییر تیم اقتصادی دولت مصرّند. این اصرار با تعبیر تغییر وزرایی که آجر روی آجر نگذاشته‌اند، شائبه انتخاباتی بودن آن را جدی‌تر می‌سازد.
۵ـ زمان تغییر و تحول؛ انجام تغییرات پس از سه سال و چهار ماه از عمر دولت، آن هم در سطحی وسیع به بُعد انتخاباتی بودن این حرکات می‌افزاید، به‌ویژه آنکه دولت یازدهم از لحاظ کارکردی کارنامه قابل دفاعی ارائه نداده و برای کسب اقبال مجدد مردم باید امیدی در این زمینه ایجاد کند. سه وزارتخانه ارشاد، ورزش و آموزش و پرورش در این جهت از تأثیر بیشتری برخوردارند. در حالی که مطالبه اصلی مردم بیشتر بر روی تغییرات اعضای اقتصادی متمرکز بود.
۶ـ معرفی افراد جایگزین؛ چیزی که بیش از این به موضوع تغییر وزرا دامن می‌زند چهره‌های جایگزین و گرایش‌های سیاسی آنها است؛ امری که روزهای آینده بیش از پیش ابعاد آن را روشن خواهد ساخت.
۷ـ وعده برنامه‌ریزی برای پنج سال؛ دولت به افراد جایگزین و وزرای آینده این سه وزارتخانه تأکید کرده که باید برنامه‌های خود برای پنج سال آینده را ارائه دهند و این موضوع نشان می‌دهد که دولت یازدهم از هم‌اکنون به فکر کابینه دوازدهم بوده و در واقع درصدد ارائه تصویری مثبت از آن است. تلاش دولت برای ارائه این تصویر از کابینه آینده‌اش در حالی صورت می‌گیرد که رقبای آن در جبهه اصولگرایان قصد دارند در انتخابات آتی، رقابت کابینه‌ها را به نمایش بگذارند.

دریافت نسخه پی دی اف
دریافت نسخه متنی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید