شماره جدید هفته نامه

0
101

771fe

تغییر یا تثبیت در وزارت فرهنگ و ارشاد

مهدی سعیدی / در طول دهه‌های اخیر یکی از مسائل پر مناقشه مسئله فرهنگ بوده است. این مسئله در دولت‌های مختلف رنگ و بوی خاص خود را گرفته و در هر دوره چالش‌هایی مختص به آن وجود داشته است و کمتر دولتی را می‌توان یافت که توانسته باشد فضای عمومی عرصه فرهنگ را به ثبات و آرامش برساند! دولت روحانی نیز با تشکیل کابینه خود در تابستان سال ۱۳۹۲، آقای علی جنتی را در حالی برای مقام وزارت معرفی کرد که پیش از آن هیچ سابقه برجسته‌ای در حوزه مدیریت فرهنگی کشور برعهده نداشت. آقای روحانی نیز هرچند با شعارهای فرهنگی به قدرت نرسید و تصویر مشخصی از برنامه‌هایش در عرصه فرهنگ ارائه نداد؛ اما در یک برآورد اولیه این احتمال که عرصه فرهنگ، همچنان عرصه‌ای پر مناقشه باقی خواهد ماند قابل تصور بود، ضمن آنکه رویکرد اعتدالی در حوزه فرهنگ رنگ و بوی تساهل و تسامح می‌داد و این نگاه با توجه به آشفتگی که در عرصه فرهنگ وجود داشت، حکایت از آن داشت که دولت به وظایف هدایتگری خود در عرصه فرهنگ اعتقاد چندانی ندارد و این معضل می‌تواند به پاشنه آشیلی برای دولت بدل شود.
وزیر فرهنگ خیلی زود در مسیری افتاد که نگاه‌های انتقادی را نسبت به عملکرد خود فعال ساخت. اجرای تک‌خوانی بانوان در مراسم خانه فرهنگ ایران و با حضور وزیر فرهنگ و واکنش وی مبنی‌بر اینکه: «من اشکالی در تک‌خوانی بانوان نمی‌بینم»!، اولین ماجرایی بود که با واکنش‌های شدیدی همراه بود.
ناکامی در راه‌اندازی ارکستر سمفونیک و ارکستر ملی که با اعتراض علی رهبری و فرهاد فخرالدینی و جمعی از هنرمندان همراه شد، تعلل در بازسازی تئاتر شهر، حمایت ناشیانه از عملکرد خانه موسیقی که آن نیز مورد انتقاد جمع گسترده‌ای از هنرمندان بود و مواردی از این دست حکایت از ضعف مدیریتی در این مجموعه داشت و مؤید این نظر بود که وزارت فرهنگ حتی از همراهی هنرمندان نیز ناتوان خواهد بود.
در این میان ماجرای برگزاری و لغو کنسرت‌ها زنجیره‌ای از حوادث بود که به مهم‌ترین چالش‌های علی جنتی در وزارت ارشاد بدل شد. اسفندماه ۹۲ بود که با لغو کنسرت «لیان» در بوشهر، این ماجرا آغاز شد و تقریباً هفته‌ای نبود که سخنگوی این وزارتخانه سؤالی را در این باره پاسخ ندهد. صدور مجوزهای فکر نشده در برخی از شهرستان‌های حساس، بدون آماده کردن پیش‌زمینه و بسترسازی لازم، قطعاً نتیجه‌ای جز برانگیخته شدن حساسیت‌ها در پی نداشت. اوج این مناقشات در ماه‌های اخیر به برگزاری کنسرت در دو استان خراسان و قم بر‌می‌گردد که با واکنش شدید علما در این دو مرکز مهم تشیع همراه و موجب شد تا وزیر به طور ضمنی از مواضعش کوتاه آید و مدیرکل ارشاد قم نیز عزل شود. اما این اقدامات کافی نبود و این وضعیت موجب شد تا از هفته گذشته شایعات نه چندان جدی در محافل خبری درباره استعفای وزیر ارشاد به گوش برسد. شایعه نه چندان جدی و معتبر «استعفا» وقتی جدی‌تر شد که سفر جنتی همراه با رئیس‌جمهور به تایلند لغو شد و البته جلساتی برای «مشورت در مورد استعفا» تشکیل شد؛ خبری که برای نخستین‌بار در وبگاه خبری «انتخاب» که از حامیان دولت است منتشر شد و «شایعات نه چندان قوی» را به «احتمالی قریب به یقین» بدل کرد.
واکنش حسام‌الدین آشنا نیز مؤید دیگری بود که شایعات را به خبری موثق تبدیل کرد. او گفت که خبر استعفای جنتی و جایگزینی خود در وزارت ارشاد را «نه تأیید می‌کند و نه تکذیب.»
حال باید منتظر بود که در روزهای آتی و پس از پایان تعطیلات ماه محرم، صحت و سقم این خبر آشکار شود. در این شرایط وزیر فرهنگ و ارشاد یا با تغییراتی در خط‌مشی‌ها و همراهانش به فعالیت خود ادامه خواهد داد، یا آنکه در ماه‌های پایانی دولت یازدهم باید منتظر سپردن امور فرهنگی به گزینه‌ای جدید بود. هر چند بعید است که با توجه به گزینه‌هایی که در فضای پرشایعه این روزها از آنها به‌مثابه گزینه جایگزین یاد می‌شود، در این فرصت اندک انتظار تغییراتی جدی در عرصه فرهنگ داشته باشیم.

دریافت نسخه پی دی اف
دریافت نسخه متنی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید