۷۵۶ | شماره جدید هفته نامه

0
89

756fe

جاری‌سازی ثمره یک ماه بندگی

در حدیثی قدسی، پیامبر(ص) از درگاه خداوند سؤال می‌کند: اولین عبادت کدام است؟ خداوند جواب می‌دهد: روزه. آن گاه رسول اکرم(ص) می‌پرسد: پروردگارا، نتیجه و ثمره گرفتن روزه چیست؟ خداوند می‌فرماید: نتیجه گرفتن روزه، رسیدن به آگاهی قلبی و حکمت است و نتیجه حکمت، شناخت خداوند است و نتیجه معرفت و شناخت پروردگار، رسیدن به یقین کامل است؛ پس هرگاه بنده خدا به یقین رسید، همه وجود و زندگی‌اش به خدا وابسته می‌شود و اگر زندگی‌اش به سختی یا به آسانی بگذرد، در او تغییری ایجاد نمی‌شود.
روزه‌داری یکی از مهم‌ترین دستور‌های خداوند به بندگان است تا در سایه آن انسان ضمن تمرین خودسازی درونی که از مهم‌ترین آثار فردی روزه‌داری است، از آثار و برکات فراوان اجتماعی ـ تربیتی آن بهره‌مند شود و تا فرا رسیدن ماه رمضان سال بعد از این توشه استفاده کند. روزه‌دار واقعی کسی است که، پس از این ماه از ترس ایجاد فاصله با خداوند تبارک و تعالی امور معنوی و عبادت‌هایش بیشتر شود. مصداق انسانی که هر چقدر بیشتر کسی را دوست داشته باشد، بیشتر نگران از دست دادن اوست و بیشتر می‌ترسد که از او فاصله بگیرد. ترسش از این است که از خدایی که یک ماه به او نزدیک‌تر شده، دور شود و فاصله بگیرد. به همین دلیل است که شش روز روزه پس از پایان ماه رمضان، مستحب مؤکد است. چون انسان مقرّب از ایجاد فاصله ناگهانی می‌ترسد. ماه مبارک رمضان امسال هم به روزهای پایانی خود رسیده است؛ لذا باید توجه کرد تغییرات مثبت و آثار متعدد روزه‌داری تنها به طول ماه رمضان خلاصه نشود؛ بلکه بعد از ماه رمضان و در طول سال نیز این رهاوردها را حفظ کنیم. با این توصیف، ضروری به نظر می‌رسد برکات این ماه را حداقل در دو حوزه عملی کنیم؛ اول اینکه ما در برهه زمانی به سر می‌بریم که شاخصه‌های زندگی مدرن جوامع غربی ساحت زندگی در جوامع اسلامی را به شدت مورد تهدید قرار داده است، آموزه‌هایی که از طریق بازوی رسانه‌ای غرب و در قالب انتشار پرشتاب اینترنت و به تبع آن شبکه‌های ماهواره‌ای و اجتماعی نهاد مقدس خانواده را با چالش‌های فراوانی روبه‌رو کرده است. بدیهی است برای مقابله با سیطره رسانه‌ای شبکه‌های ماهواره‌ای و اجتماعی از قبیل تلگرام و اینستاگرام که حریم خصوصی بنیان خانواده و فضای عمومی جامعه اسلامی را با پیامدهای متعددی مواجه ساخته‌اند، باید از ظرفیت‌ها و آموزه‌های ماه مبارک رمضان در طول سال بهره برد تا پیامدهای منفی کارکردهای آن خنثی شود و به نوعی سبک زندگی اسلامی در جامعه جاری و ساری شود. دوم اینکه روزه، سدی در مقابل اسراف و تبذیر است و فرد روزه‌دار به وسیله بذل و بخشش و انفاق مالی که انجام می‌دهد فاصله و شکاف طبقاتی (که یکی از معضلات اقتصادی است) می‌کاهد، روزه‌ انسان را از غرق شدن در مادی‌گرایی و حرص و آز، مصرف‌گرایی و تن‌پروری نجات می‌دهد و به او می‌آموزد که به فکر دیگران باشد و بر خواهش‌های جسمانی خود مسلط شود و به مصرف به قدر نیاز قناعت ورزد و از اسراف و تبذیر بپرهیزد. روزه به مسلمان قناعت و مناعت را می‌آموزد. جامعه‌ای که روح قناعت را در خود بپرورد، بر خود متکی خواهد بود و اگر بر روی پای خود بایستد، از بیگانه بی‌نیاز خواهد شد، به نوعی بخش مهمی از شعار سال که اقتصاد مقاومتی به همراه اقدام و عمل است با تداوم همین ثمره روزه برای باقی‌مانده سال محقق می‌شود و می‌تواند برکات بی‌شماری در پی داشته باشد.
علی قاسمی

دریافت نسخه پی دی اف
دریافت نسخه متنی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید