۷۱۷ | شماره جدید هفته نامه

0
99

717fe

چرایی مقدس بودن دفاع هشت‌ساله

سه، چهار سال پیش با جمعی از دوستان به مشهدالرضا(ع) مشرّف شده بودیم، یکی از برادران مشهدی با طرح بحث «دفاع مقدس» پرسشی را که خودش در یکی از دانشگاه‌ها از زبان دانشجویی شنیده بود، به بحث گذاشت. پرسش این بود: «شما که در جنگ تحمیلی حدود دویست هزار شهید دادید؛ چرا اینقدر از این جنگ تعریف و تمجید می‌کنید و آن را حماسه کم‌نظیر و دفاع مقدس می‌نامید؟ حال آنکه در جنگ جهانی دوم هواپیماهای آمریکایی و انگلیسی در یک شب با بمباران شهر «درسدن» آلمان بین دویست تا سیصدهزار نفر را کشتند.» برادری که این پرسش را از قول آن دانشجو مطرح کرد، گفت: اگر ما برای چنین پرسش‌هایی پاسخ درست و قانع‌کننده‌ای نداشته باشیم، ارزش و جایگاه والای دفاع مقدس را که با فداکاری‌های بی‌نظیر تجلی ‌یافته نمی‌توانیم به نسل جدید ارائه دهیم و آنها را درباره این ارزش و جایگاه قانع کنیم. آنچه که این برادر گفت کاملاً درست بود و به نحوی برای کسانی که وظیفه ترویج و تبیین مسائل دفاع مقدس را دارند، یک چالش بزرگ محسوب می‌شد و می‌شود. از آن جلسه به بعد این موضوع برایم به دغدغه‌ای جدی تبدیل شد و گاه و بی‌گاه به‌دنبال یافتن پاسخ مناسبی برای آن بودم تا اینکه پس از تشییع پیکرهای مطهر ۱۷۵ غواص کربلای چهار در تهران، در راستای یافتن پاسخ این پرسش چالش‌برانگیز چند اتفاق مهم افتاد.
۱ـ در گوشه‌ای از مراسم تشییع، یکی از برادرانی که از قضایای شهادت و شناسایی این ۱۷۵ غواص خبر داشت، از قول یک سرباز عراقی که در زمان شهادت این غواصان در ارتش بعثی عراق ناظر به شهادت رساندن آنها بود، ماجرای شهادت آنها را این‌گونه نقل کرد: عراقی‌ها گودالی به ارتفاع چند متر(حدود هفت متر) حفر کرده و اسرای غواص را با دست و پای بسته به لب گودال می‌آوردند و آنها را به پایین پرت می‌کردند؛ نکته تعجب‌برانگیز این بود که این اسیران پیش از پرت شدن به پایین رو به سوی کربلا می‌کردند و عاشقانه به امام حسین(ع) سلام می‌دادند و می‌گفتند: «السلام علیک یا ابا عبدالله»
۲ـ پس از آزمایش دی‌ان‌ای، هویت یکی از غواصان شهید کشف شد و به خانواده‌اش اطلاع دادند. سیمای جمهوری اسلامی ایران از لحظه اطلاع به مادر این شهید و بستگانش فیلم تهیه و پخش کرد. زمانی که مادر این شهید را به معراج‌الشهدای تهران آوردند تا پیکر فرزند شهیدش را زیارت کند ـ مادر پیری که کمرش خم شده بود و پاهای نحیفش به سختی پیکرش را می‌کشید ـ هنگامی که وارد سالنی شد که تنها تابوت فرزندش در آن قرار داشت، اولین جمله‌ای را که بر زبان آورد، این بود: «السلام علیک یابن‌ رسول‌الله».
۳ـ نمایندگان گروه تفحص به همراه گروهی از صداوسیما در ماه رمضان در قزوین به منزل شهید مفقودالاثری رفتند تا پس از ۲۹ سال به همسر و دو دختر وی بشارت کشف پیکر مطهر شهیدشان را بدهند. پس از ذکر مقدمات و دادن این بشارت، مادر خانواده گفت می‌خواهم جنازه همسرم را ببینم، به وی گفتند پیکر همسر شما در معراج‌الشهدای تهران است، فردا به اتفاق به آنجا می‌رویم که یک مرتبه همسر شهید گفت فردا من روزه‌ام، روزه‌ام باطل نمی‌شود؟ که به او گفتند بعد از ظهر حرکت می‌کنیم تا به روزه شما آسیبی نرسد.
۴ـ در دفتر نشریه با تعدادی از دوستان جوان‌تر که جنگ را درک نکرده بودند، درباره جنگ و مسئله‌ای که آن برادر در مشهد طرح کرده بود، صحبت می‌کردیم که به ناگاه خاطره‌ای در ذهنم زنده شد. خاطره مربوط به عملیات خیبر بود. به آن دوستان گفتم در عملیات خیبر با تعدادی از دوستان سپاه در گردان عاشورای تیپ ویژه سیدالشهداء(ع) که بعدها لشکر ده سیدالشهداء(ع) شد، بودیم. برخلاف سایر گردان‌ها تمام اعضای این گردان پاسدار بودند و برای بزنگاه و عملیات خاص تشکیل شده بود. برای کم کردن فشار دشمن بر نقطه‌ای که به نیروهای خودی سخت شده بود، نیمه‌شب در جزیره مجنون به خط زدیم و پیش از رسیدن به نقاط تعیین شده، دشمن ستون‌های ما را دید و با آتشباری شدید، تنها خشکی جزیره را، که خیابانی به عرض حدود شش متر بود زیر باران گلوله گرفت و اجباراً دستور عقب‌نشینی داده شد. برادری به نام رضا با من همراه بود که بعدها شهید شد. هنگام عقب‌نشینی در کنار هم بودیم که ناگاه چشم‌مان به دور دست‌ها افتاد که نشان می‌داد آفتاب در حال طلوع کردن است؛ در حالی که در زیر باران گلوله به سمت جبهه خودی می‌دویدیم با دیدن این صحنه یادمان افتاد که نماز نخوانده‌ایم و نمازمان در حال قضا شدن است، به یکدیگر گفتیم در حال دویدن با نیت نماز صبح یک الله اکبر بگوییم و چنین کردیم. به دوستانی که در دفتر نشریه بودند گفتم، حماسه و مقدس شدن یک جنگ، یا دفاع به میزان تجهیزات، تسلیحات و کشته‌شدگان نیست، بلکه معرفت و آنچه که شوق چنین دفاعی را در دل برمی‌انگیزاند و در سخت‌ترین وضعیت‌ها اعمالی را به نمایش می‌گذارد که فوق تصور است، ارزش یک جنگ و دفاع را مشخص می‌کند؛ اگر دفاع ما دفاع مقدس شد، به سبب همین ویژگی‌ها و ویژگی‌های مشابه آن است. در هفته دفاع مقدس دوستان شهیدمان را با ذکر صلواتی متوجه خودمان کنیم تا ببینند که به یادشان هستیم. ان‌شاءالله
رضا گرمابدری

دریافت نسخه پی دی اف
دریافت نسخه متنی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید