داستان گاندو واقعی است

«پیام دهکردی» بازیگر نقش «جیسون رضائیان» در سریال گاندو در گفت‌وگو با صبح صادق

0
1031

روزهای اخیر شاهد پخش سریال امنیتی و ضد جاسوسی «گاندو» از شبکه سوم سیما بودیم؛ سریالی که توانست خیلی‌ها را پای تلویزیون بنشاند و آنهایی را که به قول خود هرگز تلویزیون تماشا نمی‌کردند، وادار به تماشا و البته نقد و نظر کند. هجمه‌های بسیاری هم علیه این سریال ایجاد شد تا جایی که وقتی به مذاق برخی مسئولان خوش نیامد، آن را غیرواقعی قلمداد کردند و با فشارهای بسیار توانستند برخی از دیالوگ‌های سریال را سانسور کنند. درباره این سریال و سختی‌های بازی در آن، با «پیام دهکردی» بازیگر نقش «مایکل هاشمیان» یا به عبارتی جیسون رضائیان به گفت‌وگو نشستیم که در ادامه می‌آید:
***

* به عنوان اولین سؤال بفرمایید اینکه شما نقش یک ضد قهرمان و جاسوس را در یک مجموعه تلویزیونی بازی کردید، چه حسی داشتید؟ حال و هوای خود از بازی در این نقش را برای ما بگویید.

اساساً بازیگری مانند تمام مشاغل دنیا، یک کار حرفه‌ای است. همان‌طور که نزد یک جراح مغز و اعصاب، طیف‌های مختلفی از مردم مانند کارمند، روحانی، دزد، قاتل و استاد دانشگاه برای درمان مراجعه می‌کنند و جراح همه آنها را تحت مداوا قرار می‌دهد، بازیگری هم به همین منوال است. برای یک بازیگر فرقی نمی‌کند، گاهی اوقات ممکن است نقش یک انسان پاک و پرهیزکار و گاهی اوقات نقش یک انسان شرور و بدطینت را بازی کند.
بنابراین بازیگری، یک کار کاملاً حرفه‌ای است؛ هیچ وقت این دسته‌بندی مثبت یا منفی مبنا و ملاک نبوده است و همیشه فکر کرده‌ام قرار است انسانی را خلق کنم که تجلی آن می‌تواند مثبت یا منفی باشد.

* درباره سختی‌های بازی در این نقش برای‌مان بگویید.

اساساً خلق، کار سختی است. این خلق می‌تواند خلق یک نقش باشد که ما باید آن را در قالب یک بازیگر خلق کنیم یا می‌تواند اثر هنری در حوزه‌های دیگر باشد، اساساً اثری که بدون رنج و سختی خلق شود خیلی دیدنی نخواهد شد. این نقش هم یکی از دشوارترین نقش‌هایی بوده که من در همه سال‌های کاری‌ام تجربه کرده‌ام. چه آن وقت که باید برای بازی ۲۵ کیلو وزن اضافه می‌کردم و چه الآن که باید همین وزن را کم کنم که هر یک دشواری‌های خود را دارد.
بحث‌های دیگری مانند لهجه و احوالات عاطفی‌ای که این شخصیت در سر می‌گذراند، همه از سختی‌های این نقش بود، علاوه بر اینکه حجم و فشردگی کار زیاد بود؛ به ویژه بخش خارج از کشور. با توجه به وضعیت اقتصادی و قیمت دلار، ما می‌خواستیم در کوتاه‌ترین زمان، صحنه‌های خارج از کشور کار را به سرانجام برسانیم، لذا باید خیلی فشرده کار را انجام می‌دادیم که سختی‌های خود را داشت.

* با توجه به اینکه این سریال از روی پرونده واقعی نوشته شده بود، چرا از اسم اصلی «جیسون رضائیان» در این سریال استفاده نشد؟

اطلاع ندارم؛ این سؤال را باید از آقای افشار یا امینی بپرسید. حتماً معذوریت‌های امنیتی از دلایل آن بوده است.

* برای اینکه مانند «جیسون رضائیان» صحبت کنید، چقدر تلاش کردید؟

در واقع نه من و نه آقای افشار خیلی اصرار نداشتیم حتماً مثل این فرد حرف بزنم، کما اینکه من برای این نقش از قبل نه فیلمی دیده بودم و نه صدایی شنیده بودم که بخواهم آن را بسازیم بعدها که کار تمام شد، وقتی فیلم‌هایی از جیسون رضائیان دیدم، برایم خیلی جالب بود که طرز صحبت کردنم به او خیلی شباهت داشت.

* وقتی این نقش را قبول کردید، از روند کامل سریال باخبر بودید؟

بله.

* چند درصد این سریال واقعی بود؟

تا جایی که بنده اطلاع دارم بالای ۸۰ درصد داستان این سریال واقعی بود. ۲۰ درصد هم طبق روند کلی پرونده و بر اساس مقتضیات درام نوشته شد. آرش قادری، فیلم‌نامه‌نویس این سریال از قطعات این پازل کمک گرفته و با استفاده از تکنیک‌های فیلم‌نامه‌نویسی و هنرهای نمایشی، اتصالات را در قصه جا داد، یعنی دخالت فنون فیلم‌سازی را اگر در نظر نگیریم این سریال صد درصد واقعی و بر اساس پرونده و موضوعی بوده که رخ داده است.

‌* با توجه به اینکه بازیگر نقش «جیسون رضائیان» بودید، به نظر شما چرا انقدر نسبت به این سریال از طرف عده‌ای هجمه وارد شد و حاشیه‌سازی کردند؟

این حواشی، حواشی مختلفی است، یعنی حواشی یکجانبه و تک حوزه‌ای نیست. جریان‌های داخلی، منتقد این سریال بوده و زوایایی با آن داشتند که همین جریان‌های داخلی، چندین شاخه می‌شود، همچنین جریان‌های خارج از ایران که آنها نیز زوایا و اختلافاتی با این سریال داشتند. بنابراین هر یک زاویه‌های خاص خود را نسبت به این سریال داشتند. به نظر من کاری که ساخته می‌شود و دست روی موضوعات امنیتی می‌گذارد، حتماً موافقان و مخالفانی خواهد داشت که این را باید در جای خود، منطقی و عقلایی واکاوی، نقد و بررسی کرد.
به نظرم وقتی اثری قابل بحث باشد، هم از نظر ساخت و هم از نظر محتوا شاخصه‌های یک اثر هنری در آن وجود دارد. در همه جای دنیا به همین صورت است و آثار شاخص و پیروز، آثاری هستند که درباره آنها نقد مثبت و منفی زیادی وجود داشته باشد و گاندو نیز از این قاعده مستثنی نیست. به هر حال، موضوعات امنیتی حساسیت‌برانگیز است و ممکن است خواب برخی‌ها را آشفته کرده‌ باشد. در داخل کشورمان خیلی‌ها به دست قوه قضائیه سپرده شدند و خیلی از مفسدان اقتصادی از کشور گریخته‌اند. به هر حال گاندو این داستان را روایت می‌کند. مابقی ماجرا هم بحث‌های سیاسی است که به من ارتباطی ندارد و باید درباره آن، آقایانی که اهل سیاست هستند گفت‌وگو کنند.

* لزوم و اهمیت ساخت چنین سریال‌هایی را که امنیتی و ضد جاسوسی هستند، چقدر می‌دانید؟

همین الآن هم برای ساخت چنین سریال‌هایی خیلی دیر شده است و این موضوع باید خیلی سال پیش اتفاق می‌افتاد. در حال حاضر، با ساخت چنین سریالی، به جامعه، مسئولان و مدیران یک شوک وارد شده و همه جا خورده‌اند. جامعه نیز انتظار چنین اثری را نداشت، به این دلیل که هرگز و هیچ‌گاه با این کیفیت و تا این حد از صداقت و شفافیت، مجموعه‌ای ساخته نشده بود.
با توجه به بازخوردهایی که از این سریال در بین مردم داشته‌ام، می‌بینم مردم از ساخت این سریال خوشحال هستند که برای اولین مرتبه یک سریال با این حد از شفافیت، موضوعات این‌چنینی را به تصویر کشیده است. این موضوع باید سال‌ها پیش اتفاق می‌افتاد. ما باید با دیدن همه اقشار در صدا و سیما به عظمت کشورمان و تکثر و گوناگونی آن پی ‌ببریم و رسانه ملی، زمانی می‌تواند موفق باشد که جذب حداکثری داشته باشد.
الآن اگرچه دیرهنگام است، ولی سریال گاندو حداقل توانست خیلی از افرادی را که سال‌ها تلویزیون نگاه نمی‌کردند، با آن آشتی دهد. این محصول حاصل نگاهی بوده که دغدغه آن، این است که بیشترین جذب را از اقشار مختلف داشته باشد، بنابراین باید شفاف‌تر و صادق‌تر با مردم مواجه شویم؛ چرا که مردم ما تشنه صداقت هستند و ما از نظر فرهنگی، آسیب‌ها و زخم‌های زیادی را از دروغ شنیدن و دروغ گفتن و خودسانسوری‌های بی‌خودی خورده‌ایم. اگر رسانه ملی شفافیت را تقویت کند، در خیلی از معضلات جامعه گشایش ایجاد می‌شود؛ چیزی که در برخی موارد تجربه شده و جواب داده است.
افزون بر این، من آرزو دارم به قدری پاکدستی و سلامت در جامعه زیاد شود که سریال‌هایی، همانند گاندو و امثال آن ساخته نشود و به ساخت آن نیازی هم نباشد؛ اما گاندو و امثال آن که واقعیت صحنه هستند باید زودتر ساخته می‌شدند تا در روان آنهایی که از ساخت این سریال و امثال آن آشفته می‌شوند، برود و مانع خیلی از اقدامات غلط و گاهی براندازانه آنها شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید