شماره ۸۸۴ منتشر شد

0
25

884fe

دوگانه‌سازی‌ فرصت‌سوز!

علی حیدری
سردبیر
لایحه الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مبارزه با جرایم سازمان‌یافته فرا ملّی، موسوم به «پالرمو» که به علت اختلاف‌نظر مجلس و شورای نگهبان به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع شده بود، هفته گذشته در کمیسیون‌های سیاسی، دفاعی، امنیتی و حقوقی، قضایی این مجمع، بررسی شد و هر دوی آنها این لایحه را خلاف مصلحت کشور دانستند.
در جلسه روز شنبه مجمع تشخیص مصلحت نظام هم لایحه الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به پالرمو مورد بحث قرار گرفت و به گفته یکی از اعضای مجمع، در این نشست، مطالب جدیدی درباره کنوانسیون پالرمو در اختیار اعضا گذاشته و مقرر شد، اعضا با مطالعه این مطالب در نشست بعدی رأی نهایی خود را درباره پیوستن کشورمان به کنوانسیون مبارزه با جرائم سازمان‌یافته فرا ملّی ارائه دهند.
در موضوع پیوستن کشورمان به کنوانسیون و CFT دو نوع نگاه در بین جریان‌های سیاسی و صاحبان قلم و تریبون در کشور وجود دارد؛
در بین موافقان، گروهی خوش‌بینانه تصویب این لوایح را در شرایط پسابرجام، فرصتی برای برخورداری کشورمان از مزایای مالی آن می‌دانند و برخی با ترسیم وضعیت آینده و متوسل شدن به جنگ‌هراسی با مشابهت‌سازی این کنوانسیون‌ها با برجام درصددند فضای تصویب آنها را فراهم کنند. برخی موافقان هم سعی می‌کنند در نگاهی تقابلی مخالفت با این لوایح را در حد مخالفت با دولت دوازدهم تنزل داده و با استدلال‌های ساده‌انگارانه، از پی بردن افکار عمومی به عمق آنها جلوگیری کنند. جالب اینجاست که برخی از لیدرهای اصلاح‌طلب با بهره‌گیری از ادبیات انقلابی، مخالفان را به تأثیرپذیری از عوامل نفوذی دشمن متهم می‌کنند!
اما مخالفان تصویب این لوایح معتقدند، با پذیرش آنها عملاً در چارچوب بیگانگان عمل خواهیم کرد و هر جا غربی‌ها به ‌زعم خودشان به این تشخیص برسند که حرکت جمهوری اسلامی ایران در چارچوب آنها نیست، چه تحفظ داده باشیم و چه نداده باشیم، یکجانبه ایران را تنبیه خواهند کرد و از مزایای مالی برخوردار نخواهیم شد. مخالفان در استدلال‌های خود به نمونه عینی برجام اشاره می‌کنند که با وجود پایبندی ایران به همه تعهدات صورت گرفته، آمریکا از آن خارج شد و تحریم‌ها را دوباره علیه ایران اعمال کرد و به دنبال این است تا با FATF و CFT حاکمیت خود را بر کشورمان تحمیل کند.
تجربه نشان داده است که متأسفانه در مقاطع حساس سیاسی، ایجاد دوگانه‌های جریانی و رسانه‌ای، فضای افکار عمومی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و تشدید این فضا، نگاه منطقی و عقلانی نسبت به اصل موضوع را کم‌رنگ‌تر می‌کند، در حالی که در چنین مقاطعی باید ضمن اجتناب از دوگانه‌سازی‌های فرصت‌سوز، از گفت‌وگوهای سازنده درباره موضوع، آثار و پیامدهای آن استقبال کرد تا عموم جامعه نسبت به آن آگاهی پیدا کنند و مسئولان نیز ضمن بهره‌گیری از این واکاوی‌های کارشناسی، به تکلیف انقلابی و ملی خود عمل کنند.
ازاین‌رو باید گفت؛ چون تصمیم‌گیری نهایی درباره پالرمو و CFT پس از مجلس شورای اسلامی و شورای نگهبان برعهده مجمع تشخیص مصلحت نظام است، باید منتظر بود تا فرایند حقوقی و روال قانونی در فضایی به دور از فشارهای روانی و سیاسی طی شود و هر آنچه از سوی این نهادها به تصویب رسید، مورد احترام همگان بوده و نظام اسلامی هم از آن حمایت می‌کند.

چلچراغ

فجرنامه چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی( ضمیمه ۲۴ صفحه ای این شماره هفته نامه صبح صادق)

دریافت نسخه پی دی اف شماره ۸۸۴
دریافت نسخه متنی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید