شماره 827 منتشر شد

0
140

827fe

وحدت؛ دکترین رهایی‌بخش جهان اسلام

مهدي سعيدي/ پايان ايام محرم و صفر و فرارسيدن ماه ربيع، سرآغاز فصلي نو در جهان اسلام است که در نيمه آن سالروز ميلاد مسعود خاتم‌النبیین(ص) قرار دارد. هرچند در بين فرق اسلامی درباره اين روز اختلاف‌نظر وجود دارد، اما اين اختلاف در تاريخ نبايد موجب شود که اصل توجه به وجود مبارک پيامبر اکرم(ص) کم‌رنگ شود. بحمدالله به برکت وجود مصلحان و بزرگمرداني چون حضرت امام خميني(ره) سال‌هاست که اين ايام «هفته وحدت» ناميده مي‌شود و اين تهديد به فرصتي براي تجلي حقيقي اسلام محمدي(ص) بدل شده است.
واقعيت آن است که هر چه مي‌گذرد ضرورت «دکترين وحدت» در جهان اسلام آشکارتر می‌شود. صف‌بندي‌هاي ناصواب، برخاسته از سناريوي چندين سده‌ استعمارگران و بيگانگاني است که صدها سال است چشم طمع به منابع و ثروت‌هاي سرزمين‌هاي اسلامي دوخته‌اند! سناریوی انگليسي «اختلاف ‌بينداز و حکومت کن»، حربه‌اي نيست که تنها جهان اسلام از آن زخم خورده باشد؛ بلکه تمام سرزمين‌هاي استعمارزده از قاره سرخ و سياه و زرد، با تمام وجود اين داغ را بر پيکره خود احساس می‌کنند و بسياري از اين جوامع هنوز نتوانسته‌اند از اين گرداب رهايي يابند!
جامعه انساني بدون صف‌بندي و تکثر حيات نمي‌يابد؛ اما جبهه‌بندی‌های ساختگي‌ـ که ايجاد اختلاف بين شيعه و سني از جمله آن است‌ـ با اين هدف دنبال مي‌شود که صف‌بندي‌هاي حقيقي در جهان شکل نگيرد. جبهه‌بندي حقيقي اين عالم تقابل اردوگاه بندگان خدا و اردوگاه بندگان شيطان و نفس اماره است که در قالب دوگانه‌هايي چون؛ جبهه عدالت‌خواهان و جبهه زياده‌خواهان، اردوگاه استضعاف و اردوگاه استکبار، جبهه اسلام ناب محمدي(ص) و جبهه اسلام آمريکايي و… قابل تشريح است. اما شيطان‌صفتان با اغواي آدميان در تلاشند تا نظم جهان را آن طور که منافع‌شان تأمین مي‌شود، چينش کنند!
نگاه‌هاي بصير به خوبي مي‌بينند که امروز اين صف‌بندي‌هاي جعلي چگونه جهان اسلام را در آتش «جنگ‌هاي نيابتي» فرو برده است و منفعت آن را دشمنان حقيقي اسلام و بشريت کسب مي‌کنند. قلب‌هاي سليم و عقل‌هاي تربيت يافته در مکتب نبوي(ص) در پس نقش‌آفريني «تسنن آمريکايي» و «تشيع انگليسي» که تکفير و انتحار و جنايت و اختلاف را به ابزاري براي تخريب مکتب پیامبر اعظم(ص) بدل ساخته‌اند، دست‌هاي آلوده صهيونيسم بين‌الملل و اليگارشي يهود را مشاهده مي‌کنند و فريب تصويرسازي فريبنده رسانه‌هاي غربي را نخواهند خورد!
وحدت، تأکید بر مشترکات است، بيش از آنکه مفترقات برجسته شود. در اين نگاه قرار نيست تکثر و تنوع که بنيان شکل‌گيري زندگي اجتماعي بشر است، ناديده گرفته شود؛ بلکه قرار است آرمان‌ها و ويژگي‌هاي مشترک و مشکلات پيش‌ روی حرکت جامعه بهتر ديده شود و درک کردن اين حقيقت که؛ راه عبور از مشکلات تجميع همه توان‌ها و قدرت‌هاست؛ لذا بايد بهانه‌هاي کوچک و نامعلوم را که گاه سال‌ها موجب جدايي و افتراق است، به فراموشي سپرد و به افق‌هاي پيش رو توجه کرد.
در عرصه داخلي نيز بيش از پيش ضرورت همگرايي و وحدت حول محور آرمان‌هاي نظام اسلامي، رهبري، قانون اساسي و منافع ملي احساس مي‌شود و فعالان و گروه‌هاي سياسي بايد در اين مسير تلاش کنند و با هر ندايي که جامعه را متشتت و واگرا مي‌خواهد، مقابله کنند. از اين منظر، آنهايي که منافع حزبي و جناحي خود را در دوقطبي‌سازي جامعه و ايجاد اختلاف و تنش مي‌يابند و بر طبل سياه‌نمايي و ناامیدی می‌کوبند، آنهایی که برای دستمالی قیصریه را به آتش می‌کشند! و جامعه را چندپاره می‌کنند، آنهایی که تاب تحمل قانون هرچند بد و پرخطا را ندارند و به بی‌قانونی و هرج‌ومرج دعوت می‌کنند، آنهایی که ادعای مردم را دارند، اما در برابر رأی و انتخاب ملت تسلیم نبوده و آن را بی‌اعتبار می‌شمارند و امثالهم، جریان‌هایی هستند که ضرورت وحدت را به معنای واقعی درک نکرده‌‌اند و نمی‌فهمند که اولین کسی که از وحدت سود خواهد برد، خودشان هستند!ماه ربيع متعلق به رحمت‌للعالمين(ص) است؛ دردانه‌ای که به فرموده امير سخن در نهج‌البلاغه؛ خداوند متعال ايشان را فرستاد تا گنجينه‌هاى خرد را در ميان انسان‌ها برانگيزاند: «و يثيروا لهم دفائن العقول». عقل هدايت يافته در مکتب محمد مصطفی(ص)، عقل بصيرت يافته‌اي است که به سادگي بر ضرورت «وحدت» به مثابه دکترين رهايي‌بخش جهان اسلام برای غلبه بر استکبار جهاني شهادت خواهد داد.

دریافت نسخه پی دی اف
دریافت نسخه متنی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید