776fe

شماره ۷۷۶ منتشر شد

776fe

مجاهد انقلابی

رسول سنائی‌‌راد/ مرحومه خانم مرضیه حدید‌چی دباغ(رحمه‌الله‌علیها) را می‌توان مصداق بانوی انقلاب نامید که از شروع مبارزه تا پایان عمر انقلابی‌گری وفادار بود. او از سال ۴۳ عَلَم مبارزه علیه رژیم پهلوی را برافراشت و در سال ۵۳ به جرم تکثیر و توزیع سخنرانی‌های شهید آیت‌الله سعیدی دستگیر شد.
مقاومت جانانه این زن بزرگ زیر شکنجه‌های ددمنشانه و سفّاکانه ساواک سبب شد، آن از خدا بی‌خبران دختر نوجوانش را دستگیر و شکنجه کنند، تا بلکه روحیه محکم مادر را با شکنجه دختر معصومش درهم بشکنند؛ اما او با الهام از آیات الهی قرائت شده از زبان آیت‌الله ربانی شیرازی در زندان که دعوت به صبر و استقامت در راه خدا بود، تمامی فشارهای جسمی و روحی را مظلومانه و صبورانه تحمل کرد و پس از آزادی از زندان با بدنی مجروح، با گذرنامه جعلی به خارج از کشور رفت و با فراگیری آموزش‌های نظامی در لبنان (اولین تجربه حضور در خارج از کشور) مبارزه علیه رژیم سفاک پهلوی را ادامه داد.
این بانوی مبارز و انقلابی با معرفی امام موسی‌صدر به عنوان محافظ حضرت امام خمینی(ره) در نوفل‌ لوشاتوی فرانسه در زمان تبعید، در بیت معظم‌له مستقر شد و فداکارانه به رهبر کبیر انقلاب اسلامی خدمت کرد و حضور وی پلیس فرانسه را که مصّر به گماردن محافظ زن در بیت‌ امام (ره) بود، مجاب کرد. شهامت و اخلاص این بانوی بزرگ نزد امام(ره) به اثبات رسید و لذا تنها زنی بود که حضرت امام(ره) قبول کرده بود در پرواز انقلاب همراه ایشان از پاریس به تهران سفر کند که البته بروز یک اتفاق برای وی و بستری شدنش مانع از این همراهی شد.
با پیروزی انقلاب اسلامی و ظهور گروهک‌های ضدانقلابی، خانم دباغ به فرماندهی سپاه همدان منصوب شد؛ استانی که محور تأمین امنیت و مبارزه علیه گروهک‌های ضدانقلاب در غرب کشور به شمار می‌آمد. حضور این زن شجاع که با حجاب کامل و حمل سلاح انفرادی در سطح فرماندهی حضور داشت، برای رزمندگان الهام‌بخش و مولّد غیرت و رشادت در صحنه نبرد بود. پس از آن وی مدتی در سمت مسئول بسیج خواهران خدمت کرده و بعدها نیز سالیانی به نمایندگی مردم تهران در مجلس شورای اسلامی انتخاب شد.
هنگامی که حضرت امام(ره) در سال ۶۷ هیئتی را برای انتقال پیام به گورباچف، رئیس‌جمهور شوروی سابق اعزام کردند، خانم دباغ نیز عضو این هیئت بود که بنا به نقلی از مرحوم سیداحمد خمینی، این امر به دلیل شناخت امام(ره) از شجاعت، حفظ اسرار و نترسیدن وی در شرایط سخت و بحرانی بوده است.
اما جالب‌تر اینکه هیچ‌‌یک از مسئولیت‌ها و جایگاه‌های بلند آن مرحومه در انقلاب و نظام، موجب ادعا و طلبکاری در وی نبود و ضمن وفاداری به انقلاب و گفتمان امام، نه‌تنها به‌دنبال کسب هیچ امتیازی برای خود و اطرافیان برنیامد؛ بلکه وقتی شرایط مالی پس از نمایندگی اجازه استمرار کمک‌های مالی او به چند خانواده مستضعف و تحت پوشش‌ او را نمی‌داد به مسافرکشی شبانه رو آورد و تنها منع رهبری و تأمین نیازهای این خانواده‌های محروم از منابعی دیگر وی را مجاب کرد که آن کار را ادامه ندهد.
اصرار او به حفظ مواضع انقلابی و سیره برآمده از انقلاب اسلامی و نقد برخی انحرافات رفتاری انقلابیون بریده و ریزشی و غفلت مسئولان از سوی دیگر و رنج‌های دوران مبارزه در سالیان اخیر، سختی‌هایی را به آن بانوی انقلابی تحمیل کرد؛ اما او هیچ‌گاه زبان به شکایت نگشود و در پاسخ به خبرنگاری که از وی پرسیده بود؛ آیا از راهی که در انقلاب و خدمت به نظام برگزیده‌ای، پشیمان نیستی؟ با قاطعیت گفته بود: «ابداً و اگر الآن هم پاهایم یاری می‌کرد، در سوریه بودم.» و این گمشده امروز بسیاری از انقلابیون دیروز است؛ تداوم انقلابی‌گری و مجاهدت و او بحقّ تجسّم آن بود.

دریافت نسخه پی دی اف
دریافت نسخه متنی
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به گفتگو بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>