فیلم‌های جاسوسی مانند 007 و هویت بورن همیشه یکی از ژانرهای محبوب بین مردم بوده ‌است و طرفداران بسیاری دارند. در گذشته جاسوسی یک شبه شغل بسیار مخاطره‌آمیز و با ریسک‌های بالا بود که جاسوسان «ک.گ.ب» یا «ام.آی.6» برای به دست آوردن اطلاعاتی حتی کم، جان خودشان را به خطر می‌انداختند و به دل دشمنان می‌زدند، اما امروز جاسوسی دیگر آن خطرات سابق را ندارد و اطلاعاتی هم که به دست می‌آید، قابل مقایسه با گذشته نیست. جاسوسی دیگران به سادگی یک کلیک کردن شده‌ است!
«پگاسوس» نام یکی از جاسوس‌افزارهای امروزه است که به وسیله شرکت صهیونیستی NSO ساخته شده است. این بدافزار با نفوذ به تلفن‌ همراه سوژه خود، 24 ساعته از تمام حالات و اطلاعات او جاسوسی کرده و به تمام پیامک‌ها، مخاطبان، تماس‌ها، عکس‌ها، شبکه‌های اجتماعی، موقعیت مکانی، صداهای اطراف تلفن ‌همراه، تصاویر محیط اطراف، دسترسی کامل به دوربین اصلی و سلفی، برنامه‌های نصب‌ شده دیگر و همه آنچه فکر کنید یک شخص می‌تواند با تلفن‌ همراه خود انجام دهد، دسترسی دارد. اگر چنین بدافزاری بر روی تلفن‌ همراه شما نصب شود، بدون اینکه متوجه تغییراتی در دستگاه خود شوید، تمام اطلاعات‌تان به سرویس‌های جاسوسی صهیونیستی منتقل شده و در مواقع لازم از آنها استفاده خواهد شد. طبق اطلاعات به دست آمده، این برنامه بر روی هر دو سیستم‌عامل اندروید و iOS امکان نصب دارد و این گونه نیست که فکر کنید سیستم ‌عاملی به دیگری برتری داشته باشد. چگونگی نصب این بدافزار بر روی تلفن‌همراه از روش‌های مختلفی پیروی می‌کند و یک روش ثابت وجود ندارد. ممکن است یک پیام تبریک عید مبارک در واتساپ دریافت کنید و بر روی آن کلیک کنید و بدون اینکه متوجه شوید، به این بدافزار آلوده شوید؛ همانطور که برخی روزنامه‌نگاران و مقام‌های عربی به این شیوه طعمه این جاسوس‌افزار شدند یا ممکن است یک ایمیل ناشناس دریافت کنید و با بازکردن آن تسلیم این برنامه شوید. گفته می‌شود حتی اگر کاربر باهوشی باشید و تمام نکات امنیتی را هم به دقت رعایت کنید، این بدافزار با استفاده از روش‌هایی با نام «کلیک‌صفر» برای آلوده کردن طعمه‌هایش نیازی به حرکتی از سوی آنها ندارد و می‌تواند از ضعف سیستم‌ عامل استفاده کند و به راحتی کاربران را آلوده کند! بنابراین خوش خیال به اینکه نکات امنیتی را رعایت می‌کنید، نباشید! این بدافزار تاکنون به‌ صورت تخمینی ۶۰۰ سیاستمدار و مقام دولتی، 200 روزنامه‌نگار، 70 مدیر ارشد شرکت‌های مهم خصوصی و ۸۵ فعال حقوق بشر را هدف جاسوسی قرار داده است. بیش از ۵ هزار شماره تلفن در فهرست جاسوسی پگاسوس بوده‌اند؛ در حالی‌ که شرکت سازنده این بدافزار، یعنی ان‌اس‌او مشخص است؛ اما هنوز کسی کاری با این شرکت صهیونیستی ندارد. در میان سیاستمداران معروف نام‌هایی، مانند امانوئل ماکرون هم دیده می‌شود که حتی از ترس این برنامه شماره تلفن و گوشی خود را هم عوض کرده است و دستور داده که قواعد امنیتی درمیان مسئولان فرانسوی بازبینی شود. گفته می‌شود این جاسوس‌افزار در قتل خاشقچی، فعال رسانه‌ای عربستانی هم نقش داشته است و با کمک اطلاعات به دست آمده از تلفن‌همراه او به وسیله این برنامه، اقدام به قتل او انجام شده است. به تازگی حتی رسانه‌ها خبر داده‌اند، برخی شخصیت‌های سیاسی، نظامی و دینی عراقی از جمله رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر این کشور در فهرست اهداف این جاسوس‌افزار بوده‌اند.
در سال ۲۰۱۹، واتساپ این مسئله را فاش کرد که پگاسوس به بیش از ۱۴۰۰ تلفن همراه، بدافزار ارسال کرده و در واقع از نقاط ضعف آنها در راستای اهداف و مقاصد خود بهره برده است. بدافزار پگاسوس به راحتی با برقراری یک تماس واتساپی با شماره هدف، حتی اگر فرد هدف به تماس مذکور پاسخ هم ندهد، به آن گوشی تلفن همراه نفوذ کرده و اطلاعات آن را تخلیه می‌کند. به گفته برخی کارشناسان امنیتی، پگاسوس با در اختیار گرفتن مدیریت تلفن‌همراه کاربر، می‌تواند حتی کارهایی را با گوشی آن شخص انجام دهد که صاحب آن در حالت عادی توانایی آن کارها را ندارد و این امر سبب می‌شود این بدافزار به یک وسیله جاسوسی بی‌نقص تبدیل شده و از هر مقام و مسئولی در دنیا اطلاعاتی به دست آورد که حتی خود آن شخص هم اطلاع نداشته باشد، آن هم بدون هیچ هزینه و ریسکی!
برای مقابله با این جاسوس‌افزار و تمام برنامه‌های مشابه آن، هیچ راهکاری وجود ندارد. شرکت‌های جاسوسی همیشه یک قدم از طراحان و سازندگان تلفن‌های همراه و توسعه‌دهندگان سیستم‌های عامل جلو هستند. اگر فرض کنیم که مدیران اپل و گوگل و دیگر شرکت‌های فناوری، واقعا با این شرکت همکاری نداشته‌اند و در ظاهر ژست مقابله با اقدامات برهم زننده حریم شخص کاربر را نمی‌گیرند، می‌دانیم که هریک از این شرکت‌ها به نحوی از کاربران خود جاسوسی می‌کنند و اطلاعات به دست آمده از این راه، داده‌های گران‌قیمتی هستند که بخشی از درآمد این غول‌های فناوری از این راه به دست می‌آید. اپل هنوز درگیر ماجرای سرقت اطلاعات از کاربرانش است و گوگل هم وضع بهتری ندارد. هنگامی که یک تلفن‌همراه هوشمند در دستان خود می‌گیرد، اگر کاربر عادی هستید باید نگران از دست دادن اطلاعات و حداقل فیلم‌ها و تصاویر شخصی خود باشید که ممکن است مشکلاتی برای خانواده خود ایجاد کنید و اگر یکی از مقام‌های مسئول کشور هستید، باید نگران لو رفتن داده‌های حساسی باشید که حتما مشکلاتی را برای کشور خود ایجاد می‌کنید. هرچقدر هم که نکات امنیتی را رعایت کنید، استفاده از تجهیزات هوشمند مخاطراتی دارد که برای برخی از مسئولان، ضررهایش بیشتر از منفعت آن است. در دنیایی که حتی تلفن ساده‌ای مانند نوکیا 1100 امکان هک به صورت خاموش را دارد، حفظ اطلاعات از گزند جاسوسان، کار سختی است.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید