۶۳۴ | جلب حمایت عمومی با صداقت و اقناع

0
81

634

پیوند «دیپلماسی» با رفتار موجود ناشناخته‌ای به‌نام انسان آن را پیچیده‌تر می‌کند، آنچنان که کشف زوایای آن از عهده هر کارشناسی هم برنمی‌آید و در این میدان تنها کسانی می‌توانند خوش‌ بدرخشند که افزون بر شناخت دقیق «دیپلماسی» از هوش و زیرکی خاص و وافری هم برخوردار باشند. یکی از آموزه‌های تجربی «دیپلماسی» پایان نیافتن آن در میز مذاکره و پس از امضای هر توافقنامه سیاسی است. کارکشتگان عرصه «دیپلماسی» می‌دانند که در بیشتر اوقات بخش مهمی از «دیپلماسی» پس از برخاستن از میز مذاکره و رد و بدل شدن اسناد توافقنامه، جریان می‌یابد. اگر یکی از طرفین گفت‌وگو برای ادامه «دیپلماسی» در این مرحله برنامه و آمادگی نداشته و یا از آن به کلی غافل باشد، بازنده صحنه است، اگر چه بر روی کاغذ و سند توافقنامه پیروز قلمداد شود. متأسفانه این رویه تکراری درعالم سیاست با محوریت «دیپلماسی»، پس از توافقنامه هسته‌ای ایران و گروه ۵+۱ و بدتر از آن به‌دنبال گفت‌وگوی عراقچی، معاون حقوقی و بین‌الملل وزارت خارجه و عضو ارشد گروه مذاکره‌کننده ایران با هلگا اشمیت، معاون اشتون، مذاکره‌کننده ۵+۱، تکرار شد و آن زمانی بود که عراقچی پس از مذاکره سه روزه با اشمیت در ۱۹ دی ماه در ژنو برای اجرایی کردن توافقنامه هسته‌ای در قاب سیمای جمهوری اسلامی ایران ظاهر شد و درباره این مذاکرات توضیحاتی ارائه کرد که در رأس آن، انتشار نیافتن متن توافقات اجرایی کردن تفاهمنامه ژنو بود. درست چهار روز پس از اظهارات عراقچی، نسخه‌ای از جزئیات اجرایی توافقات ژنو بر روی پایگاه اینترنتی موسسه صلح کنگره آمریکا و پایگاه اینترنتی وزارت امور خارجه آمریکا قرار گرفت و کاخ سفید نیز در این باره بیانیه‌ای منتشر کرد که به‌دنبال آن بی‌بی‌سی فارسی و رسانه‌های داخلی نیز آن را بازتاب دادند؛ پس از آن بود که خانم افخم، سخنگوی وزارت خارجه ایران به این موضوع واکنش نشان داد و گفت: «بیانیه کاخ سفید برداشت یک‌سویه و یک‌جانبه‌ای از توافقات غیررسمی اخیر بین کارشناسان ایران و ۵+۱ می‌باشد و به هیچ وجه ملاک ارزیابی یا قضاوت در مورد نحوه اجرای توافق ژنو نیست.» حتی آقای ظریف هم به رفتار آمریکا انتقاد کرد، اما پس از انتشار وتکثیر آنچه که آمریکایی‌ها آن را متن توافقات اجرایی اعلام کرده‌ و نام «اقدام مشترک» را نیز بر آن نهاده‌اند، معلوم نیست واکنش مسئولان ایران به این مسئله تا چه میزان موثر است! در این میان نکته مهم، چرایی و چگونگی استفاده دشمن از این موضوع است که باید گفت: «وجود نقاط کدر در گفت‌وگوهای هسته‌ای و رفتار ناشفاف طرف ایرانی به دشمن امکان می‌دهد تا از هر آنچه که مسئولان مربوط ایرانی از آن گریزان هستند، به نفع خود فرصت‌سازی کند.» در «دیپلماسی» کمتر چیزی قابل پیش‌بینی است به ویژه اگر قرار باشد پیش‌بینی، جزئیات را نیز در بر بگیرد؛ بنابراین شاید در مواردی وجود نقاط کدر در گفت‌وگو توجیه داشته باشد، اما رفتار ناشفاف و عرضه کالای معیوب به افکار عمومی همانی است که بهره آن را دشمن می‌برد. در صورت وجود اعتماد و اطمینان‌ عمیق و متقابل بین مردم و مسئولان، مردم بی‌خبری از آنچه را که باید نسبت به آن بی‌خبر باشند می‌پذیرند و به هر میزان دشمن درباره آن داد سخن دهد و تبلیغ کند، نمی‌پذیرند و در انتظار شنیدن حقیقت در موقع لازم از زبان مسئولان باقی می‌مانند.نمونه بارز این موضوع قضیه معروف «مک فارلین» بود که با وجود هیاهوی رسانه‌های دشمن، مردم آنچه را پذیرفتند که نظام گفت. نظام در برهه‌های مختلف از اعتماد و اطمینان مردمی در حد اعلی برخوردار بود که متأسفانه در مواقعی رفتار سو و نسنجیده به آن آسیب زد. باورمندی مردم به صداقت مسئولان و بیان اقناعی مسئولان برای مردم، حلال بسیاری از مشکلات است که مهم‌ترین آن حذف دشمن از مسائلی است که برای نظام جنبه راهبردی دارد که در این میان صداقت بر بیان اقناعی تقدم و رجحان دارد، آنچنان که با وجود صداقت، ضعف اقناع، مانع از این نمی‌شود که مردم نظر مسئولان را نپذیرند. اگر توضیحاتی که درباره مذاکرات هسته‌ای به مردم داده شد شفاف‌تر بود و در صورت مشکل‌ساز بودن شفافیت، علتش برای مردم بازگو می‌شد و نیز چنانچه سخنان آقای عراقچی درباره توافق برای اجرایی کردن توافقنامه ژنو به نحوی بود که مردم پیش از آنکه دیگران افشا کنند در جریان قرار می‌گرفتند و حتی اگر منعی بود آن را برای مردم بیان می‌کرد، واکنش کوتاه و کلی خانم افخم و آقای ظریف به ادعاهای آمریکا به راحتی پذیرفته می‌شد، در حالی که الآن اینگونه نیست و برای مجاب ساختن افکار عمومی حساس و کنجکاو شده باید بسیار تلاش کرد. برای برقراری یک رابطه صادقانه و اقناعی هنوز هم دیر نشده است، بخش اصلی مذاکرات و توافقات هسته‌ای باقی‌مانده و دشمن هم از حیله گری دست برنمی‌دارد و بر نقاط ضعف تعامل بین مردم و مسئولان چشم دوخته است؛ بنابراین با وجود تجربیات اخیر و گذشته، به نظر می‌رسد رفتار تبلیغی و عملیات روانی دشمن در بحث مذاکرات هسته‌ای بهترین بهانه و نشانه برای آن است که این نقطه‌ضعف خطرناک با تقویت صداقت و بیان اقناعی بر طرف شود تا دست دشمن از یک اهرم قدرتمند و کارآمد کوتاه گردد. ان‌شاء‌الله

رضا گرمابدری

دریافت نسخه پی دی اف
دریافت نسخه متنی

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید