گام سوم را محکم برداریم

0
365
حنیف غفاری روزنامه‌نگار

تروئیکای اروپایی همچنان سیگنال‌های گفتاری قاطعانه‌ای را برای استمرار توافق هسته‌ای ارسال می‌کند! «امانوئل مکرون» رئیس‌جمهور فرانسه سعی دارد در این معادله خود را فردی پیشتاز نشان دهد که حتی با وجود مخالفت ترامپ در صدد حفظ توافق هسته‌ای با ایران و کاهش تنش‌ها در نظام بین‌الملل برآمده است! از سوی دیگر، «جوزف بورل» جانشین آتی «فدریکا موگرینی» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا بر لزوم حفظ برجام تأکید ویژه‌ای دارد. با این حال به نظر می‌رسد میان رفتار ظاهری مقامات اروپایی و آنچه در پشت پرده مراودات واشنگتن‌ـ بروکسل رخ می‌دهد، تناسب چندانی وجود ندارد! اگرچه دونالد ترامپ اعلام کرده است که مکرون نماینده و پیام‌آور وی در قبال ایران نیست، اما هم‌پوشانی بازی پاریس و واشنگتن علیه ایران از ابتدای حضور ترامپ تاکنون بر همگان مسجل است. در چنین شرایطی مرزبندی صورت گرفته از سوی ترامپ (با مکرون) در قالب تاکتیک «جابه‌جایی اجزای بازی» قابل تفسیر است. این روش به بازیگران امکان می‌دهد تا در عین حفظ هدف اصلی و نهایی خود، فرصت تنفس و قدرت مانور بیشتری در مصاف با حریف به دست بیاورند. کاخ سفید و کاخ الیزه نیز همچنان «مهار همه‌جانبه ایران قدرتمند» در ابعاد هسته‌ای، موشکی و دفاعی را هدف غایی خود می‌دانند؛ بنابراین مجادله ظاهری و کلامی ترامپ و مکرون بر سر ایران، نباید ما را نسبت به بازی مشترک و خطرناک این دو علیه کشورمان بی‌تفاوت کند. این بی‌تفاوتی و انفعال، همان فاکتوری است که رؤسای‌جمهور آمریکا و فرانسه به دنبال آن هستند.
نکته دیگر اینکه «جوزف بورل» جانشین آتی موگرینی، درباره لزوم «بسترسازی» برای مذاکرات جدید سخن می‌گوید. به راستی منظور وی از «مذاکرات جدید» چیست؟ بدون شک منظور وی در این باره مذاکرات ایران و اعضای ۱+۴ (اعضای باقیمانده در برجام) نیست؛ زیرا این مذاکرات به صورت طبیعی در حال انجام است. در واقع مقامات اروپایی همچنان درصدد چینش میز مذاکره میان ایران و ایالات متحده آمریکا هستند. دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا نیز با توجه به نتایج نظرسنجی‌های اخیر در کشورش و فاصله یک ساله باقیمانده تا انتخابات، درصدد مدیریت مناقشه با ایران و جلوگیری از افزایش بیشتر هزینه‌های خود در منطقه و نظام بین‌الملل است. مطابق نظرسنجی‌های اخیر، کمتر از ۳۰ درصد شهروندان آمریکایی با سیاست خارجی ترامپ موافق هستند؛ از این رو سیاست خارجی وی می‌تواند به پاشنه آشیل او در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۰ تبدیل شود. بر اساس شواهد موجود، تروئیکای اروپایی به دنبال آن است تا در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، برای ملاقات مقامات ایرانی و آمریکایی زمینه‌سازی کرده و به عبارت بهتر، دوباره ترکیب ۱+۵ را آن هم بدون اعلام بازگشت آمریکا به برجام شکل دهد. بدون شک این بازی خطرناک باید به صورتی دقیق و هوشمندانه مورد رصد دستگاه دیپلماسی کشورمان قرار گیرد.
آنچه دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی کشورمان را در مواجهه با این بازی پیچیده غرب مقاوم می‌کند، «تمرکز بر مقوله کاهش تعهدات برجامی» و تأکید بر اصول سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران است. هرگونه لغزش و توقفی که در مسیر کاهش تعهدات برجامی کشورمان صورت بگیرد، منجر به تقویت موقعیت ایالات متحده و اتحادیه اروپا در مواجهه با کشورمان خواهد شد؛ از این رو اصرار جمهوری اسلامی ایران بر کاهش تعهدات برجامی خود و برداشتن گام سوم کاهش تعهدات برجامی نه تنها پاسخی به بی تعهدی آمریکا و انفعال اروپا در قبال توافق هسته‌ای خواهد بود، بلکه منجر به بر هم ریختن تاکتیک‌های رقیب در مواجهه با کشورمان می‌شود. در این مسیر، باید استوار ماند و مقهور و مغلوب وسوسه‌ها و زمزمه‌های بازیگران اروپایی مبنی بر توقف روند کاهش تعهدات برجامی ایران نشد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید