آرمانشهر مهدوی

راهپیمایی اربعین گوشه‌ای از عظمت شیعه و اسلام ناب محمدی را به تصویر می‌کشد. عزاداران حسینی مسیر طولانی راهپیمایی تا رسیدن به حرم سیدالشهداء را پیاده طی می‌کنند و خستگی راه را به جان می‌خرند تا نهضت عاشورا را به نهضت مهدی موعود و ظهور متصل کنند. مفسران بسیاری از اربعین به منزله زمینه‌ساز ظهور منجی نام برده‌اند و اصلا اربعین را گوشه‌ای از آرمانشهر مهدوی توصیف می‌کنند.

زمینه‌ساز ظهور
اینکه چرا اربعین به آرمانشهر مهدوی تشبیه شده و این راهپیمایی عظیم چگونه زمینه‌ساز ظهور می‌شود، موضوعی است که قصد بررسی آن را داریم. همایش اربعین به میعادگاه عاشقان و منتظران حضرت حجت(عج) مبدل شده است؛ چنانچه حضور ده‌ها میلیونی عاشقان حسینی از سراسر جهان، پیر و جوان و مسلمان و غیر مسلمان و عرب و عجم و فارس و ترک در کنار هم و همدل و هم رنگ حیرت جهانیان را در بر داشته است و این همان حالاتی است که در زمان ظهور روی می‌دهد. آنجا عدالت اجتماعی و محبت اهل بیت(ع) نصیب همه مردم می‌شود.

تجلی‌گاه هنجارهای اجتماعی
در زمان ظهور مهدی(عج) همه مردم در کنار هم و یکسان هستند و همایش عظیم اربعین هم ثابت کرد که در حال به تصویر کشیدن گوشه‌ای از این عظمت و بزرگی است. وقتی میهمانان با آداب در کنار میزبانان مهربان بدون در نظر گرفتن رنگ و قومیت قرار می‌گیرند و جز پذیرایی، محبت و احترام چیزی نصیب یکدیگر نمی‌کنند؛ در زمان ظهور هم یکسان و مهربان در کنار هم زندگی می‌کنند. اربعین زمینه‌ساز ظهور خواهد بود و این مهم با نشانه‌هایی که کارشناسان برای آرمانشهر مهدوی ترسیم کرده‌اند، نزدیکی زیادی دارد. وقتی اربعین تجلی‌گاه خوبی‌ها و هنجارهای اجتماعی می‌شود که تنها در زمان ظهور و در شهر آرمانی باید انتظارش را داشته باشیم. از مهمان‌نوازی‌های بی‌منت و بی‌قید و شرط میزبانان تا پیاده‌روی‌های خالصانه و بدون سازماندهی مهمانان همه و همه تصویرگر روزهایی خواهد شد که حضرت حجت(عج) ظهور خواهد کرد.

بشارت‌های آخرالزمانی اربعین
مطابق روایات، این حضور و همایش گسترده بشارت‌های آخرالزمانی بسیاری در خود دارد، «بشارت فراهم شدن سپاه بزرگ اسلام برای یاری آخرین حجت حق، بشارت باز شدن راه قدس كه از كربلا می‌گذرد، بشارت فراگیر شدن نام و یاد حسین(ع) كه امام عصر(عج) در هنگام ظهور خود را با این نام معرفی می‌كند…» شاید به دلیل همین بشارت‌هاست که اربعین را زمینه‌ساز ظهور می‌دانند‌. بی‌تردید، راهپیمایی اربعین مصداق بارزی برای زمینه‌سازی ظهور است. تصاویر و صحنه‌های بی‌بدیل و از خودگذشتگی میزبانان و پذیرایی‌کنندگان در مسیر راهپیمایی عظیم اربعین خود گویای این محبت‌ها، بذل و بخشش‌های مالی و جانی و مهربانی‌ها به گونه‌ای هستند که گویا در مسیر و زمان راهپیمایی اربعین، ظهور منجی رخ داده و اکنون در آرمانشهر مهدوی قدم بر می‌داریم.

قائم آل محمد(عج)
به اذعان اندیشمندان اسلامی‌ یکی از القاب امام زمان(عج) «قائم» است، یعنی قیام‌کننده بر همان معنا و مفهومی‌که امام حسین(ع) برای آن قیام کرد و به شهادت رسید. از آنجا که امام زمان(عج) وارث خون اباعبدالله(ع) است، رونق گرفتن مراسم اربعین طی سال‌های جاری و حضور ده‌ها میلیون عاشق حسینی از سراسر جهان، بشارت آماده شدن سپاه بزرگ اسلام برای یاری آخرین حجت حق و فراگیر شدن نام و یاد امام حسین (ع) است.

منتقم یا منجی
عظمت بی‌نظیر عزاداری امام حسین(ع) و رهسپار شدن عاشقانه زن و مرد، پیر و جوان به سوی کربلا، نویدبخش در راه بودن منتقم خون حسین(ع) است. حضرت ولی عصر(عج) منتقم کربلاست و زمانی فرا خواهد رسید، همان گونه که امام حسین(ع) قیام کرد، حاکمیت از اهل باطل گرفته می‌ شود. به گفته کارشناسان و پژوهشگران حوزه مهدویت، اربعین جریانی گسترده‌ است که با حضور میلیونی عاشقان در پیاده‌روی زمینه‌ساز ظهور امام زمان(عج) خواهد شد. در حقیقت، این همایش عظیم پای فشردن بر هدف قیام امام حسین(ع) است که همان هدف امام زمان(عج) و در نهایت بشارتی است برای کسانی که انتظار ظهور امام زمان(عج) را می‌کشند.

از اربعین تا آرمانشهر
اربعین و آنچه در قالب زیارت اربعین بروز یافته، نمونه کوچکی از آرمانشهر مطلوب شیعی و اسلامی‌در زمان ظهور منجی است که اهداف مد نظر آن را در ابعادی محدود به نمایش گذاشته و جهانیان را به شگفتی وا داشته است. این نمونه ویژگی‌ها و نقاط مثبتی دارد که مجموع تمام آن موارد، ماکتی از آرمانشهر عصر مهدوی را در مقابل دیدگان بشر قرار می‌دهند و او را مشتاق درک چنان شهری در ابعاد جهانی می‌کنند.

عدالت نشانه آرمانشهر مهدوی
عدالت در واقع، حالتی است که در آن حق کسی ضایع نشده و به حق صاحب حقی تعرض نشود و اگر کسی خلاف آن عمل کرد، حق به حق‌دار بازگشته و احقاق حق شود. این مفهومی ‌است که نیاز اساسی تمام جوامع در گذشته بوده و امروز جهان نیز، با توجه به شکل‌گیری اشکال جدیدی از بی‌عدالتی محتاج آن است. آنچه امروزه در فضای اربعین مشاهده می‌شود، نشانه روشن همان معنای فوق در قالب یک راهپیمایی میلیونی است که در آن، اولاً حقوق و امکانات مشترکی تعریف شده و همگان بر اساس سطح نیاز خود از آن بهره‌مند هستند. اگر تغذیه به منزله نخستین نیاز مادی انسان به صورت رایگان عرضه می‌شود، هر زائری بر اساس میزان نیاز خود می‌تواند از آن دریافت کند و هیچ گاه کسی از این موضوع محروم نمی‌شود. از طرفی زائران اربعین با جلوه‌پذیری از امام و مراد خود، به شدت مقید آسیب نرسیدن به دیگران، حفظ حق دیگران، حفظ کرامت و شأن بانوان و سایر مسائل مرتبط با عدالت هستند. در واقع زائران اربعین، خود به صورت مردمی ‌مجری و ناظر عدالت در میان خود هستند؛ هرچند این حرکت سازمان یافته بوده و مسئولان نیز در بهتر برگزار شدن آن نقش دارند.


مهندسی تمدن اسلامی

«عاشورا» حادثه‌ای به بلندای تاریخ است؛ حادثه‌ای که تجلی عینی تمامی ‌اسلام و مکارم اخلاقی آن در مقابل تمامی‌کفر و ظلم و رذایل شیطانی است؛ شاید از همین روست که محرم و صفر بر پایه عاشورا و تاسوعا سنگ‌بنای جامعه ‌ایمانی و تقید شیعه است و امام راحل هم تأکید می‌کنند: «محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است.» در روایات و سیره اهل بیت(ع) فضیلت‌های بسیاری برای آن عنوان شده و برای دریافت ‌این فضیلت‌هاست که بر زیارت سیدالشهداء و ۷۲ یار بی‌سرشان از دور و نزدیک و در خود دشت نینوا و محل مرقد فعلی‌شان تأکید بسیاری شده است.

تفسیر مفسران از جامعه ‌ایمانی
امام حسین(ع) از زمان ولادت از سوی جد بزرگوارشان حضرت محمد(ص) «سیدالشهداء» نامیده می‌شوند و حضرت بر گردن ‌ایشان بوسه می‌زنند و اشک می‌ریزند. به عبارتی، پیامبر از همان آغازین روزهای تولد اباعبدالله(ع) ‌این آمادگی را ‌ایجاد می‌کنند که قرار است چندین قرن دیگر شیعیان و آزادگان بسیاری برای ‌این تن بی‌سر عاشقانه اشک بریزند و پای پیاده به زیارت‌شان بروند. به باور مفسران همه‌ اینها از شکل‌گیری و شکل‌دهی جامعه‌ ایمانی بر پایه محبت و زیارت خبر می‌دهد.

تمدن اسلامی ‌در عصر مدرنیته
یکی از جلوه‌های بی‌مانند نشئت گرفته از حادثه عظیم عاشورا که حضرت زینب کبری(س) به منظور گسترش فرهنگ وسیع آن آغازگر آن بودند، پیاده‌روی اربعین است. راهپیمایی عظیم اربعین از ناب‌ترین جلوه‌هایی است که منجر به شکل‌گیری تمدن عظیم اسلامی ‌آن هم در عصر مدرنیته شده است. اربعین، راهپیمایی زائران از راه‌های دور و نزدیک برای رسیدن به یک اجتماع عظیم از شیعیان و دوستداران سیدالشهداء است؛ آن هم در مکانی که روزگاری محل نبرد حق و باطل بوده و حالا جلوه‌های ‌ایمانی، اعتقادی و پیوندهای ناب اسلامی‌ و روابط انسانی و مهر و محبت و دوستی عمیق و نابی که بر پایه آن میان راه‌پیمایان و میزبانان شکل می‌گیرد، موجی از بیداری انسانی و اسلامی ‌را رقم زده و می‌زند؛ امری که می‌تواند پایه‌های مهندسی تمدن اسلامی‌ را در کل گیتی شکل دهد.

جلوه‌گاه ناب ترین تمایلات انسانی
«اربعین» جلوه‌گاه ناب‌ترین تمایلات انسانی است؛ از آن هنگام که زائری به قصد زیارت سیدالشهداء در مسیر خطیری پا می‌نهد و به عشق اباعبدالله(ع) گام به گام تا رسیدن به منزلگاه مقصود پیاده می‌رود و در مسیر از دست موکب‌دارانی که آنها هم دلباخته عشق به حسین(ع) هستند، آب و شربت می‌نوشد و غذا تناول می‌کند تا وقتی که به اجتماع عظیم شیعیان در اربعین می‌پیوندد و همراه با آنها ندای «لبیک یا حسین» سر می‌دهد و نماز جماعت برپا می‌دارد. از همین‌روست که مفسران همایش عظیم اربعین را محل بروز ناب‌ترین تمایلات انسانی می‌دانند که به خوبی می‌تواند پایه اساسی شکل‌گیری تمدن اسلامی‌ شود.

جهان در انتظار تحولات عظیم تمدنی
محبت به دیگران، از سر عشق احترام گذاشتن، تواضع و خلوص نیت و از خود و مال خود گذشتن آن هم در راه مکتب عاشورا و اهل بیت(ع) نشان از شکل‌گیری زیباشناسی الهی و تمایلات دنیای جدید بر مدار دوستی خدا و اولیای او دارد، آن هم در برابر دنیایی که روز به روز در حال تغییر از خوبی و عشق و دوستی به سوی بدی، زشتی و ناپاکی است؛ همین امر سبب جذب بسیاری شده و غرب را به ترس انداخته که چه تحول تمدنی عظیمی ‌در حال وقوع است؟ چرا که غرب به خوبی به‌این امر واقف است که تغییر تمایلات انسانی خبر از تحولاتی عظیم دارد و جهان باید در انتظار تحولات تمدنی و تغییر گرایش‌ها به تمدن اسلامی ‌بنشیند؛ گذری بر سیر تحولات تمدنی تاریخ به خوبی ثابت می‌کند که خاستگاه نخست شکل‌گیری هر تمدنی تغییر تمایلات اجتماعی است.

وقتی نژاد و ملیت رنگ می‌بازد
در حقیقت، راهپیمایی عظیم اربعین با محوریت محبت به اهل بیت(ع) و عشق به سیدالشهداء(ع) و آرمان‌های عاشورا سبب شکل‌گیری نظامی ‌از تمایلات انسانی می‌شود که فرهنگ‌سازی آن می‌تواند پایه شکل‌دهی تمدن اسلامی ‌شود؛ چرا که در ‌این راهپیمایی عظیم شیعیان نه رنگ و نژاد و ملیت نقش دارد نه غنا و فقر؛ بلکه تنها دوستی اهل بیت(ع) در میان است و در نتیجه سبب شکل‌گیری جامعه‌ای از مؤمنان می‌شود که ‌ایمان،‌ ایثار و مهربانی در عالی‌ترین شکل آن بروز می‌کند.

اربعین و دانش‌های تمدنی
از منظر مفسران و اندیشه‌ورزان اسلامی‌ یکی دیگر از تأثیرات عظیم راهپیمایی اربعین، تأثیر آن در شکل‌گیری اندیشه و دانش‌های تمدنی است؛ چرا که تحقق تمدن اسلامی ‌تنها در سایه شبکه علوم و دانش‌های کارآمدی امکان‌پذیر است که از یک سو در باورها و اعتقادات ریشه داشته باشد و مبتنی بر مبانی و آموزه‌های اسلام ناب باشد و از دیگر سو در صحنه عینی با علوم رقیب هماوردی داشته باشد و نیازهای جامعه اسلامی‌ را پاسخ دهد. اربعین و همایش بزرگ راهپیمایی آن زمان و مکانی بی‌بدیل برای مهندسی تمدنی است. باید اذعان داشت، نقش اربعین در ساخت تمدن اسلامی ‌نقشی ویژه و ممتاز است؛ چنانچه رهبر معظم انقلاب هم راهپیمایی اربعین را سبب‌ساز تمدن نوین اسلامی ‌و جهانی شدن پیام عاشورا و اباعبدالله(ع) عنوان کرده‌اند. پیام عاشورا، یعنی ‌ایستادگی حق علیه باطل برای دفاع از سنت و دین خدا، حتی به قیمت فدا کردن همه متعلقات زمینی از جسم و جان تا فرزند و خانه. خانواده بزرگ‌ترین و عمیق‌ترین مفهومی‌است که می‌تواند در راهپیمایی اربعین مهندس تمدن نوین اسلامی ‌در جهان باشد.


ترس 1400 ساله

پیاده‌روی اربعین نماد امت واحده و هراس دشمن است

از آفات جامعه امروز ما این است که در فضای مجازی افراد توان این را دارند که اظهارنظرهای خود را درباره هر موضوعی در صفحات مجازی به اشتراک بگذارند و گاه بازتاب نگرش‌ها، برداشت‌ها و سوءبرداشت‌ها از موضوعات مختلف تا جایی قدرت اشاعه پیدا می‌کنند که به بستری برای ایجاد یک جریان تبدیل می‌شوند. در این میان، اغلب آب به‌اندازه‌ای گل‌آلود می‌شود که فرصت را به دست دشمنان قسم خورده این مرز و بوم داده و برای ابراز وجود آنها در رسانه‌های مجازی بستری گشوده می‌شود. با فرارسیدن ایام عزاداری سرور سالار شهیدان و اربعین حسینی، بار دیگر بحث‌های تکراری و دور از شأن عده‌ای کوردل فضای مجازی را پر کرد؛ با این مضمون که «عاشورا را سیاسی نکنید» البته این نخستین بار نبود که چنین سوءبرداشت‌هایی از یک واقعه دینی نشر پیدا می‌کرد، با این همه چندی پیش «حسن رحیم‌پورازغدی» در یک گفت‌وگوی تلویزیونی قاطعانه پاسخ این ابهام را داد. او در جواب کسانی که می‌گویند «عاشورا را سیاسی نکنید» به صراحت گفت: «نفهم! کل کربلا و عاشورا سیاسی و دعوا بر سر بیعت و حکومت است و امام حسین(ع) صریح می‌فرمایند: ««اینا احق بالبیعة و الخلافه» باید مشخص شود کدام یک از ما شایسته خلافت و حکومت هستیم، ما یا آنها».

عاشورا یک حرکت سیاسی بود
تأکید به این امر ضروری است که قیام امام حسین(ع) علیه بنی امیه، اقدامی‌ سیاسی بود؛ چرا که معاویه در خروج از مسیر سنت نبوی و شکستن عهد و پیمانش با امیرمؤمنان(ع) و امام حسن(ع) به جایی رسید که رسماً فرزندش را به عنوان خلیفه تعیین کرد و خواست از حسین‌بن‌علی(ع) هم بیعت بگیرد و امام حسین(ع) هم حرکتش را شروع و با جریان حکومت اموی مقابله کرد. تردیدی نیست که این یک حرکت سیاسی است که دنبال برهم زدن نظم سیاسی حاکم بود که به نام دین، سنت‌های باطل را تقویت می‌کرد. با این همه باید توجه کرد که هدف از حرکت سیاسی سالار شهیدان، رسیدن به قدرت یا تفرقه‌افکنی نبود؛ بلکه این اقدام با هدفی والا در جهت اصلاح امور و رد منکر حکومت یزید کوشید و این دقیقا نقطه‌ای است که به هر گونه شبهه‌ای در جهت سوءبرداشت از این قیام پایان می‌دهد. تاریخ گویای این امر است که در سال 61 هجری قمری امویان در اوج قدرت بودند و هرگونه جنگ و مقابله به مثلی با آنها موجب موفقیت سیاسی نمی‌شد. از این رو بود که همه نزدیکان، امام حسین(ع) را از این رویارویی نهی کردند، اما امام(ع) بر اساس اراده الهی که فوق اراده‌هاست، بدون هیچ تردیدی به مقابله به امویان برخاست.

ابعاد اجتماعی و سیاسی قیام حسینی
بنابراین با خوانش علمی ‌واقعه عاشورا در میابیم که این حادثه صرفا بُعد ملکوتی و معنوی نداشته؛ بلکه از جنبه سیاسی و اجتماعی نیز حائز اهمیت است. باید بپذیریم که همواره نسبت به جنبه‌های اجتماعی این قیام توجه چندانی نشده است؛ گواه این مطلب هم آن است که هر ساله با پایان اربعین حسینی توجه به عاشورا تمام می‌شود و از آنجا که فرهنگ ایثار و شهادت در حادثه کربلا جنبه غالبی داشته است، از سهم سیاسی و اجتماعی و اشاعه آن در جامعه امروز جا می‌مانیم. در صورتی که توجه به تمام ابعاد قیام عاشورا و جاری کردن این نهضت در جامعه امروز، موجب افزایش نظم سیاسی، اجتماعی و اخلاقی خواهد شد. با این همه، در سال‌های اخیر توجه به یک موضوع موجبات تغییر در نگرش به قیام عاشورا را فراهم کرده و آن «پیاده‌روی اربعین» است. صاحبنظران معتقدند، در منابع دینی برای پیامبر(ص)، فاطمه زهرا(س) یا حضرت علی(ع) اربعین نیست و فقط برای امام حسین(ع) اربعین تعیین شده است. حال در جامعه امروز ما اربعین حسینی(ع) به نمادی برای قدرت‌نمایی جامعه اسلامی‌ و مکتب اهل‌بیت(ع) تبدیل شده است که به جهانیان نمایش بزرگی از اقتدار و ظرفیت جامعه اسلامی ‌را نشان می‌دهد.

قدمت چند صد ساله پیاده‌روی اربعین
پیاده‌روی اربعین یکی از مناسک مهم مسلمانان به ویژه شیعیان است که قدمت چند صد ساله دارد، اما حدود 10 سال است که به شکل عمومی‌تر با حضور تمام مردم از سراسر دنیا حتی غیرمسلمانان با شور و اشتیاق عظیم دلدادگان به حضرت اباعبدالله(ع) برگزار می‌شود. در این باره حجت‌الاسلام جعفریان در گفت‌وگویی مطرح کرده است: «امام زمان(عج) در نامه‌ای که به شیخ مفید نوشتند، در بخشی از نامه می‌فرمایند اگر شیعیان ما که خدا آنها را موفق بدارد به طاعت خود دل‌های‌شان استماع کنند و در کنار یکدیگر قرار بگیرند برای وفای به عهدی که بر عهده‌شان است، اگر این اجتماع قلوب موفق شود. اربعین و پیاده‌روی اربعین در عصر حاضر در واقع می‌تواند یکی از مصادیق این اجتماع قلوب باشد. اجتماع دل‌های شیعیان برای وفای به عهدشان که نسبت به اهل بیت(ع) و پیامبرشان بر عهده آنهاست، دقیقاً همان چیزی که امام حسین(ع) دنبال آن بود. اربعین ذاتاً یک حرکت سیاسی است که به نفع سیاست اسلام و دیانت است. قرار است شیعه امام حسین(ع) قبله آمال خود را منشأ خیزش و حرکت اجتماعی، سیاسی و فرهنگی بر اساس فرهنگ عاشورا و کربلا تعیین کند. جالب است که در اربعین تحرک، عاطفه و عقلانیت است و تمام ظرفیت‌های مادی و معنوی در اربعین در مسیر سیاست امام حسین(ع) به کار می‌رود.

دشمنان، دشمن اربعین
باید توجه داشت که جنبه سیاسی اربعین به‌اندازه‌ای جهانی شده که دشمنان نمی‌خواهند اربعین اهمیت پیدا کند، به همین دلیل با ترسی که در دل‌شان نشسته، هر ساله در ایام محرم و پیاده‌روی اربعین، به سانسورهای عظیمی‌ دست می‌زنند تا از قدرت این رویداد فرهنگی کم کنند غافل از اینکه پیاده‌روی اربعین با فراگیر شدن خود، بیش از گذشته استکبار جهانی را رسوا کرده است؛ چرا که نخستین پیام پیاده‌روی اربعین مبارزه با ظلم و استکبار بود که این امر مختص شیعه نیست و هر ساله در کربلا امت واحده‌ای را شاهد هستیم که پا را از معنای قومیت و دین فراتر گذاشته و در قالب زائر امام حسین(ع) همایشی عظیم را می‌آفرینند. بنابراین با سانسورهای گسترده دشمن و گاه سکوت‌شان دربرابر چنین اتحادی، در می‌یابیم که در وهله نخست پیاده‌روی عظیم اربعین حسینی به نوعی مانور وحدت و اقتدار شیعه در میدان عمل است. در همین راستاست که خداوند می‌فرماید: «اگر شما قدمی‌ بردارید که مایه ناراحتی و ترس کفار شود، این عمل شما عبادت است.» از این رو پیاده‌روی اربعین هر ساله به گونه‌ای در دل دشمنان اسلام و تشیع به ویژه تکفیری‌ها رعب و وحشتی ایجاد می‌کند که آنها لحظه‌ای از دشمنی دست برنمی‌دارند. به همین دلیل می‌توان گفت، پیاده‌روی اربعین مانوری در راستای تبری جستن از اقدامات ضد بشری تکفیری‌ها و دشمنان اهل بیت(ع) و البته اعلام وفاداری و علاقه شدید مردم به ساحت مقدس امام حسین(ع) است.

جان کلام
1400 سال از متوکل تا صدام بر آن شدند با جنایت‌های مختلف و بی‌حرمتی به ساحت امامان، مخالفت خود را با شیعه به خصوص امام حسین(ع) و قیام عاشورا اعلام کنند؛ غافل از اینکه «حب الحسین یَجمَعُنا». در سال‌های اخیر پیاده‌روی اربعین با جمعیت 1 میلیون نفر شروع شد و پیش از شیوع کرونا به 20 میلیون نفر رسید. این جمعیت برای دشمنان خطر بزرگی به شمار می‌آید و آنها سعی دارند با برنامه‌ریزی، ایجاد تفرقه، تحریف در بیان حادثه کربلا و استفاده از ناآگاهی قشر نوجوان در فضای مجازی این حرکت عظیم را سبک بشمارند. به حول و قوه الهی و عنایات اهل بیت(ع)، خاصه حضرت ولی عصر(عج) امید است این حرکت عظیم منجر به انسجام و اقتدار هرچه بیشتر شیعه در دنیای کنونی و نابودی دشمنان اهل بیت(ع) خدا روی زمین شود.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید