اجلاس مقابله با تغییرات آب‌وهوایی که در دومین هفته کاری خود در گلاسکو قرار دارد، وارد مرحله جدیدی از مذاکرات و گفت‌وگوها شده‌ است. رهبران کشورهای دنیا در حالی در اجلاس هفته گذشته شرکت کردند که هر یک وعده‌های بسیار جالب ‌توجه و در برخی موارد کاملاً غیرواقعی را برای حذف سوخت‌های فسیلی از طرف دولت‌های‌شان به جامعه بین‌الملل اعلام می‌کردند. به‌نظر می‌رسد در هفته دوم بحث‌ها کارشناسی‌تر شده بود و در عین‌ حال رایزنی‌ها و مذاکرات برای تعیین کردن سهم هر کشور در جهت کاستن از میزان آلایندگی‌هایش و همچنین کاستن از میزان اتکا به سوخت‌های فسیلی ادامه یافت. با این‌حال، رسانه‌ها هفته گذشته از اشتباه بودن بسیاری از آمارهای کشورها درباره میزان تولید آلاینده‌های هوا و همچنین میزان استفاده از سوخت‌های فسیلی خبر دادند. در این زمینه برای نمونه به کشور مالزی اشاره شده ‌است که در گزارش مرتبط با حذف گازهای گلخانه‌ای که به سازمان ملل متحد ارائه داده‌است، کشوری را برای مجامع بین‌المللی به تصویر کشیده که با دنیای واقعی تفاوت بسیاری دارد. گزارش و سند ۲۸۵ صفحه‌ای مالزی نشان می‌دهد، چنان بر پایه آمار و ارقام غلطی استوار شده که در نهایت چنین نتیجه‌گیری می‌شود که درختان موجود در مالزی چهار برابر بیشتر از سایر درختان همسایه این کشور در اندونزی کربن جذب کرده و اکسیژن تحویل می‌دهند!
این ادعای شگفت‌انگیز سبب شده ‌است این کشور بیان کند که توانسته‌ است از سال 20۱۶ به این طرف حدود ۲۴۳ میلیون تن دی‌اکسیدکربن را از طبیعت جمع‌آوری کرده و از میزان آلاینده‌های خود بکاهد. در سراسر دنیا بسیاری از کشورها که گزارش خود از میزان تولید آلاینده‌ها را به سازمان ملل متحد ارائه داده‌اند، این آمار را به‌نحوی ارائه داده‌اند که گویی هیچ نقشی در تولید گازهای گلخانه‌ای ندارند یا نقش خود را در این خصوص به‌شدت کاهش داده‌اند. روزنامه «واشنگتن‌پست» در همین زمینه نوشته ‌است، بررسی آمار و گزارش‌های ۱۹۶ کشور شکاف آشکار بین حقایق واقعی در خصوص میزان تولید آلاینده‌ها و همچنین میزان واقعی گازهای گلخانه‌ای را که به سمت اتمسفر فرستاده می‌شود، گزارش داده‌اند. این شکاف اختلاف 5/8 تا 3/13 میلیارد تنی گازهای گلخانه‌ای در سال را به نمایش می‌گذارد. این تفاوت آمار سبب می‌شود که دقیقاً مشخص نشود براساس میزان تولید گازهای گلخانه‌ای، دمای هوای کره زمین تا چند سال آینده چند درجه افزایش پیدا می‌کند. این در شرایطی است که بسیاری از برنامه‌ریزی‌های جهانی برای تغییر دادن میزان تغییرات آب‌وهوایی براساس آمار و داده‌هایی شکل‌ گرفته است که کشورها قرار بوده به‌صورت صادقانه آن را به سازمان ملل اعلام کنند. با این ‌حال تحقیقات نشان می‌دهد، آمار ارائه ‌شده تا حد زیادی غیردقیق است. «راب جکسون» یکی از استادان دانشگاه استنفورد و رئیس پروژه جهانی کربن به‌همراه تعداد دیگری از محققان این دانشگاه بیان کرده‌اند: «اگر ندانیم چه میزان آلاینده امروز در سطح جهان وجود دارد، نمی‌توانیم برنامه‌ریزی معنی‌داری برای کاستن از میزان آلاینده‌ها انجام دهیم.» این محقق تغییرات آب‌وهوایی در ادامه بیان کرده ‌است: «اتمسفر درنهایت یک حقیقت است و ما باید به آن اهمیت دهیم. تمرکز بر متان و سایر گازهای گلخانه‌ای باید بر اساس آمار دقیق باشد؛ زیرا تأثیرات مستقیمی بر آب‌وهوا خواهد داشت.» در کمترین برآورد، میزان تفاوت بین آمار ارائه ‌شده از سوی کشورها به اندازه کل میزان آلاینده‌هایی است که ایالات متحده در طول یک سال تولید می‌کند. در بیشترین برآورد نیز این تفاوت آمار به اندازه کل آلاینده‌های تولید شده در کشور چین است که حدود 23 درصد از کل آلاینده‌های جوی و گازهای گلخانه‌ای کل دنیا را تولید می‌کند؛ به دلیل همین تفاوت آماری است که طرفداران محیط زیست هفته گذشته در مقابل ساختمان برگزاری کنفرانس تغییرات آب و هوایی در گلاسکو تجمع کرده و دولت‌ها را به پنهان‌کاری و در عین حال تلاش نکردن برای جلوگیری از تغییرات آب‌و‌هوایی متهم کردند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید