مکتب_967_السلام عليک ياخيرة الله وابن خيرته

0
117

برای شنیدن صوتی این مطلب؛فایل ششم را پخش کنید. شما می‌توانید دیگر نسخه صوتی‌ها را در همین‌جا و یا پست اختصاصی مربوط به هرکدام، بشوید.

در زیاراتی که برای امام حسین(ع) وارد شده، این فراز آمده است: «السلام علیک یا خیرة الله و ابن خیرته»؛ سلام بر تو ای برگزیده الهی و كسی كه سراسر خیر است و از هر شری به دور است. و «ابن خیرته» فرزند برگزیده الهی كه امیرمؤمنان(ع) هم، برگزیده خدا و دور از هر شری است. (بلدالامین، کفعمی، ص 269) یکی از اهداف اصلی زیارات ائمه معصوم(ع) نشان دادن جایگاه و منزلت آنها و معرفی ایشان است. ما در زیارات، متوجه مقام ائمه معصوم(ع) می‌شویم، ضمن آنکه از اصلی‌ترین کارهای ایشان هم اطلاع پیدا می‌کنیم. برای نمونه، جمله «اَشهَدُ اَنَّکَ قَد اَقَمتَ الصَّلاةَ وَ آتَیتَ الزَّکاةَ وَ اَمَرتَ بِالمَعروفِ وَ نَهَیتَ عَنِ المُنکَر» که در زیارت وارث و دیگر زیارات و ادعیه مأثور و غیرمأثور آمده است، به فعلی از افعال حضرات معصوم(ع) اشاره دارد که مشترک بوده و از مهم‌ترین اقدامات ایشان است. «خیر» به معنای خوبی، نیکی، لطف و بهترین‌ در مقابل «شر» به معنای بد، بدترین و بدی کردن است. این فراز به ما می‌گوید خداوند به ما لطف کرده و بهترین‌ها را ما معرفی کرده است؛ زیرا هر چه از سوی خداوند برای ما می‌آید، خوب و نیک و لطف است که این خیر بودن در ساحت اهل بیت(ع) دیده می‌شود. خداوند بهترین دین را به وسیله پیامبر اکرم(ص) به ما ابلاغ فرموده است. پیامبر(ص) می‌فرمایند: «لاضَرَرَ وَ لاإِضْرَارَ فِی الإِسلام‏، فَالإِسلَامُ یَزِیدُ الْمُسْلِمَ خَیْراً وَ لایَزِیدُهُ شَرّاً»؛ در اسلام هیچ ضررى نیست و ضرر زدن به دیگران نیز ممنوع است، پس اسلام به مسلمان خیر مى‌‌رساند و شر نمى‌‏رساند. (من‌لا‌یحضر، ج ۴، ص ۳۳۴) قرآن بهترین‌های امت را نیز به ما معرفی می‌کند و می‌فرماید: «شما بهترین امّتى بودید كه به سود انسان‌ها آفریده ‌شده‌اید. امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنید و به خدا ایمان دارید.» (آل‌عمران/ 110) منظور از «بهترین امت» در این آیه اهل بیت(ع) معرفی شده‌اند. امام باقر(ع) می‌فرمایند: «کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ»؛ ما [اهل بیت] هستیم. (البرهان، ج ۲، ص ۷۳۲) همچنین آمده است، عبدالله‌بن‌سنان این آیه را برای امام صادق(ع) خواند و معنای «کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ» را موسع گرفت. امام(ع) با تندی به او فرمودند: «بهترین امّت بودید که امیرالمؤمنین(ع)، امام حسن و امام حسین(ع) را کشتید؟! سپس فرمودند: «مگر ملاحظه نمی‌کنی که خداوند آنها را با این امتیازها می‌ستاید؛ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِالله». (بحارالأنوار، ج ۲۴، ص 154) اولین فایده «خیر» دفع شر است و وجود خیر سبب می‌شود اشرار و شرارت‌های جنی و انسی، مادی و معنوی از مردم دوری کنند تا مردم در دنیا و آخرت بهره کاملی از زندگی ببرند. محمدبن‌عرفه می‌گوید: از امام رضا(ع) شنیدم که مى‏فرمودند: «بایستی كه به معروف امر و از منكر نهی كنید [اگر اینكار را نكردید] افراد بدكردار بر شما مسلط خواهند شد [در این حال] خوب‌های‌تان دعا می‌‌كنند، اما مستجاب نمى‏شوند.» (اصول كافی، ج 5، ص 56) پس منظور از «خیرةالله» کسی است که هم خیر است و هم با اقداماتش شر و شرارت را از سر انسان‌ها دور می‌کند. کسی که بهترین انسان‌های امت باید رهروش باشند تا بتوانند به مردم و جامعه خیر برسانند. امام حسین(ع) به محمد حنفیه فرمودند: «من برای رسیدن به مقام و مال دنیا فساد و ستم در جامعه اسلامی قیام نكرده‌ام. من فقط برای اینكه جامعه اسلامی را اصلاح كنم قیام كرده‌ام. اراده دارم تا امر به معروف و نهی از منكر كنم و به روش جدّم و پدرم علی‌ابن‌ابی‌طالب(ع) رفتار نمایم.» حضرت سیدالشهدا(ع) در این بیان اولاً خود را «خیر» معرفی کرده و ارتکاب هر گونه شرارت را در قیام‌شان نفی می‌کنند و ثانیاً شرارت‌ها و اشرار زمان را هم معرفی می‌فرمایند.
قال صادق(ع): «مَنْ أَرَادَ اللَّهُ بِهِ الْخَیرَ قَذَفَ فِی قَلْبِهِ حُبَّ الْحُسَینِ(ع) وَ حُبَّ زِیارَتِهِ…»؛ هر کس که خدا خیرخواه او باشد، محبت امام حسین(ع) و شوق زیارتش را در دل او می‌اندازد… . (وسائل‌الشیعه، ج 10، ص 388) وقتی نتیجه محبت امام حسین(ع) دفع شر و دوری از اشرار باشد و این لطف خداوند به هر انسان که محبت امام(ع) را در دل دارد در نظر گرفته شود، درک مقام امام(ع) و ضرورت محبتش بیشتر می‌شود؛ اما وظیفه محبان حضرت اباعبدالله(ع) این است که در راستای خلیفة‌اللهی برای ایجاد و ازدیاد محبت حضرت سیدالشهدا(ع) تلاش کند و با خیری که خداوند برای ما در نظر گرفته، هر گونه شر و فساد را از خود و اطرافیان خود دور کنند. اینجاست که می‌توانیم عظمت امام حسین(ع) و عظمت محبت، زیارت، اشک و عزاداری برای ایشان را بفهمیم و به فلسفه اینکه خداوند پاداش یک قطره اشک بر امام حسین(ع) را بخشش تمامی گناهان در نظر گرفته، پی ببریم. تاجایی که امام صادق(ع) می‌فرمایند: «اگر زائر من می‌دانست، آنچه را که خداوند برای او مهیا کرده است، شادی‌اش بیشتر از غمش می‌شد و همانا زائر امام حسین(ع) از زیارت برمی‌گردد، در حالی‌که هیچ گناهی بر او باقی نمی‌ماند.» (وسائل‌الشیعه، ج 14، ص 423)

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید