ملاحظاتی پیرامون نشست هم‌اندیشی احزاب

نخستین نشست هم‌اندیشی احزاب در وزارت کشور‌ به دعوت این وزارتخانه و با حضور نمایندگان ۵۰ حزب در این هفته برگزار خواهد شد. این اولین اقدامی است که دولت یازدهم در حوزه مسائل احزاب و گروه‌های سیاسی انجام داده و به گفته مدیر کل سیاسی وزیر کشور در آن، دیدگاه‌ها و مسائل و مشکلات احزاب بررسی خواهد شد. وی همچنین اظهار داشته که در دعوت صورت گرفته سهم احزاب اصلاح‌طلب و اصولگرا به صورت نصف به نصف در نظر گرفته، شده است، ضمن آنکه هیچ کدام از احزاب دعوت‌شده، فاقد مجوز نیستند و تنها احزاب دارای پروانه و جواز قانونی به این مراسم دعوت شده‌اند.
این اقدام هرچند می‌تواند در سامان‌دهی به فعالیت احزاب و گروه‌های سیاسی کشور مفید باشد و در همیاری و تعامل احزاب مختلف با دولت یازدهم به کار آید، اما دارای ملاحظاتی است که جا دارد به آن توجه گردد:
۱ـ تلاش برای همگرایی و نزدیک کردن احزاب و گروه‌های سیاسی به یکدیگر، اقدام مبارکی است که بعد از مناقشات و اختلاف‌افکنی‌های سال‌های اخیر به یکی از ضرورت‌های اساسی فضای سیاسی کشور بدل گردیده است. اهمیت این همگرایی آنگاه بیشتر جلوه خواهد کرد که فراموش نکرده باشیم که امروز نظام جمهوری اسلامی در مرحله حساسی در عرصه بین‌المللی قرار دارد و ایستادگی در برابر زیاده‌خواهی‌های دشمنان و دفاع از حقوق ملت، نیازمند یکپارچگی و همدلی اقشار مختلف جامعه و همه احزاب و گروه‌های سیاسی است. به واقع این همگرایی، شرط اساسی و متضمن موفقیت دستگاه دیپلماسی خواهد بود.
۲ـ چنین نشست‌هایی می‌تواند موجب رفع برخی کدورت‌ها و سوء‌تفاهم‌ها گردد و زمینه را برای گفت‌وگوهای انتقادی و اصلاحی فراهم آورد. به هر حال به‌نظر می‌رسد که این عدم تعامل و گفت‌وگو نه‌تنها موجب واگرایی فعالان سیاسی کشور خواهد شد، بلکه بر پر تنش شدن رقابت‌های سیاسی بالاخص در مقاطع حساسی چون انتخابات خواهد افزود. اما از آن سو، تعاملات چندجانبه، فرصتی است تا با تأکید ورزیدن بر قانون و منافع ملی، راهکارهایی برای تعریف حدود و ثغور و مرزهای فعالیت‌ها و رقابت‌های سیاسی فراهم آید و از تکرار تجربیات تلخ گذشته جلوگیری شود.
۳ـ ملاحظه اساسی آنکه در میان احزاب و گروه‌‌های سیاسی مدعو، تشکل‌هایی وجود دارند که در سال‌های اخیر به‌ویژه در ماجرای فتنه ۸۸، عملکرد بسیار منفی داشته‌اند که همین امر موجب انفعال و زوال تدریجی آنان گردیده است. ضمن آنکه در آن حوادث، برخی از اعضای شورای مرکزی آنان نیز مجرم شناخته شده و به زندان محکوم شده‌اند. این احزاب بدون آنکه پاسخگوی رفتار و عملکرد غیرقانونی خود باشند، روی کار آمدن دولت یازدهم را فرصتی برای فعالیت مجدد خود یافته‌اند و متأسفانه شاهد آن هستیم که برخی از این احزاب به این نشست دعوت شده‌اند!
در صدر این احزاب و گروه‌‌های فعال سیاسی، مجمع روحانیون مبارز قرار دارد که با وجود برخی سوابق مثبت گذشته خود، در فتنه ۸۸ به بدترین نحو عمل کرده و یکی از آتش‌بیاران اصلی فتنه ۸۸ به حساب می‌آید. این مجمع در روز ۲۳/۳/۸۸ بلافاصله با حمایت از ادعاهای موسوی اعلام داشت: «مهندس موسوی عزیز را تنها نخواهیم گذاشت»! و در ادامه نیز با تمام توان از حمایت سران فتنه دریغ نورزید! اوج خطای نابخشودنی آنان، آنجایی بود که این مجمع خود را در برابر سخن «فصل‌الخطاب نظام اسلامی» قرار داد و به صحنه آرای آشوب روز ۳۰ خرداد ۸۸ بدل گردید! این مرحله از سناریوی فتنه‌گران آنگاه شکل گرفت که خبرگزاری‌ها در روز دوشنبه(۲۵/۳/۸۸) اعلام کردند که نمازجمعه این هفته تهران(۲۹/۳/۸۸) به امامت رهبر معظم انقلاب اسلامی برگزار خواهد شد. این خبر برای همه دلسوزان نظام اسلامی حتی آن بخش از اقشار جامعه که در این فضا دچار ابهام بودند، خبر مسرت‌بخشی بود که می‌توانست پایانی بر همه اختلافات باشد. اما در حالی که همگان انتظار داشتند تا گروه‌ها و جریان‌های مختلف همسوی با ملت به استقبال رهنمودهای حکیمانه رهبر معظم انقلاب بروند و تا برگزاری نمازجمعه و شنیدن سخنان ایشان از هرگونه اقدام نسنجیده دوری کنند و فضای کشور را آرام سازند؛ مجمع روحانیون مبارز در اقدامی مشکوک و پرابهام، در روز چهار‌شنبه (۲۷/۳/۸۸) برای روز شنبه (۳۰/۳/۸۸) ـ فردای برگزاری نمازجمعه ـ درخواست تجمع و راهپیمایی کرد! روز پنج‌شنبه مجمع روحانیون بار دیگر ضمن تأکید بر درخواست پیشین و حتی گسترش سطح آن، برای برگزاری راهپیمایی و تجمع در شهرها و میدان‌های سراسر کشور درخواست مجوز کرد.
این کار که اقدامی فتنه‌انگیزانه و به قصد تحت‌الشعاع قرار دادن سخنان رهبر معظم انقلاب اسلامی در نمازجمعه تهران بود، در کارنامه مجمع مدعی خط امام، به‌عنوان یک “خیانت بزرگ” ثبت گردید. صریح‌ترین پیام خائنانه این رفتار مجمع، آن بود که سخنان رهبری هرچه باشد، سناریوی کودتای مخملین و راه‌اندازی اردوکشی‌های خیابانی تا پذیرش خواسته‌های فتنه‌گران ادامه خواهد داشت و معظم‌له حق ندارند در این زمینه اظهار نظر کنند!؟
لذا مجمع روحانیون را باید عامل جنایات شکل گرفته در ۳۰ خرداد ۸۸ (کشته شدن تنی چند از مردم، تخریب اموال عمومی، حمله به مسجد لولاگر و…) دانست که به‌عنوان لکه سیاهی در تاریخ عملکرد آنان ثبت گردیده است. در نتیجه به‌نظر می‌رسد دعوت از این مجمع بدون آنکه پاسخگوی رفتارهای ساختارشکنانه خود باشد، اقدام پسندیده‌ای نیست! و مانع بزرگی است که از تحقق اهداف مورد نظر دولت اعتدال جلوگیری خواهد کرد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به گفتگو بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>