دولت یازدهم و ضرورت بازخوانی حکومت علوی

فرا رسیدن ماه مبارک رمضان علاوه بر آنکه فرصتی است برای خودسازی معنوی و بازگشت روحی آدمی به مسیر تعالی و عروج آسمانی، دریچه‌ای است برای یادآوری نام امیرالمومنین(ع) و بازخوانی حکومت علوی که از دیروز تا فردا، همچنان الگوی همه حقیقت‌طلبان و عدالت‌خواهان بوده، باقی مانده و خواهد بود. این بازخوانی به ضرورتی مستمر برای همه آزادی‌خواهان و عدالت‌طلبان در طول تاریخ تبدیل شده است. حال که تشکیل دولت یازدهم نیز با ایام رمضان و سالروز شهادت امیرالمومنین(ع) قرین شده است، بد نیست که برخی از شاخصه‌های چنین حکومتی مورد مداقه قرار گیرد و حاصل آن، حرکت در مسیر تحقق دولت اسلامی باشد. اولین ملاحظه اساسی امیرالمومنین(ع) در باب حکومت، آن است که ایشان به حکومت نه به‌مثابه هدف، بلکه ابزاری برای تحقق اهدافی متعالی می‌نگرند که مشروعیت خود را در تلاش برای تحقق آن اهداف کسب خواهد کرد. حکومت در ذات خود در نگاه علی(ع) متاع بی‌ارزشی است که اگر در خدمت بشریت قرار گیرد؛ دارای بها و ارزش خواهد شد، از این رو علی(ع) خطاب به عبدالله بن عباس می‌فرمایند: «به خدا سوگند این کفش بی‌ارزش نزد من محبوبتر است از حکومت بر شما، مگر آنکه حقی را برپا سازم یا باطلی را براندازم.» (خطبه ۳۳) دومین ملاحظه در این باب، بررسی اهداف حکومت در نگاه علوی است. در این نگاه، رسالت مهم و محوری پیامبران الهی، رهانیدن بشر از زنجیرهای بندگی غیر و رساندن آدمی به آزادی معنوی و کمال الهی است. آزادی حقیقی، گوهری گرانبهاست که دین برای اعطای آن به آدمی تلاش کرده و بر آن است تا با اقامه «حکومت حکمت» زمینه رشد و تعالی مادی و معنوی آدمی را فراهم آورد. سرور آزادگان و امیر مؤمنان(ع) در مورد رسالت زمامداری خویش در خطبه۱۳۱ نهج‌البلاغه چنین می‏فرمایند: خدایا! تو می‏دانی آنچه از ما رفت، نه به دلیل رغبت در قدرت بود و نه به ‌دلیل رسیدن به چیزی از بهره‏های ناچیز دنیا، بلکه مقصد ما آن است که نشانه‏های دین تو را به جامعه باز گردانیم و اصلاح را در شهرهای تو آشکار کنیم، تا بندگان ستمدیده‏ات را امنیت فراهم آید و حدود اجرا نشده‏ات به اجرا درآید. حضرت امیرالمؤمنین(ع) در این کلام، اهداف تشکیل حکومت را چنین برمی‌شمارد:۱- بسط عدالت در حوزه‌های مختلف ۲- تأمین امنیت همه‌جانبه ۳- ایجاد رفاه و تأمین معاش ۴- بسترسازی برای تعالی روحی افراد جامعه و گسترش معنویت از طریق اجرای حدود الهی موارد فوق را در چهارگانه عدالت، امنیت، رفاهیت و هدایت می‌توان خلاصه کرد که روح و گوهر و اهداف حکومت دینی و دولت اسلامی را تشکیل می‌دهد. این اهداف متعالی، امروز سرلوحه نظام اسلامی در مسیر تحقق دولت اسلامی قرار دارد و انتظار ملت انقلابی ایران از دولت یازدهم در حال تشکیل آن است که با همه توان برای تحقق این آرمان‌های چهارگانه تلاش کند. با سرلوحه قرار دادن این اهداف است که همه سیاستگذاری‌ها و تصمیم‌گیری‌ها معنا می‌یابد و قابل نقد و بررسی خواهد بود. حتی شعار و گفتمان اعتدال‌ورزی و عقلانیت نیز در درون این چارچوب و گفتمان قابل فهم و ارزش‌گذاری خواهد بود وگرنه در بیرون از این الگو، اعتدال‌گرایی می‌تواند به نوعی تساهل و وادادگی تعبیر شود. به واقع، اعتدال‌گرایی اگر منجر به تحقق عدالت و امنیت و رفاهیت و عدالت شود، معنای حقیقی و متعالی خود را خواهد یافت وگرنه اگر حاصل آن، نفی آرمان‌های حکومت اسلامی باشد، مسیر ناصوابی است که جز به بیراهه نخواهد انجامید. تدبیر و عقلانیت نیز مفهوم مشککی است که برای تعریف آن نیازمند چارچوب معنایی و گفتمانی هستیم که به‌نظر می‌رسد شاخصه‌های برشمرده می‌تواند در فهم این کلیدواژه‌های مورد تأکید رئیس‌جمهور دولت یازدهم مؤثر باشد و از مصادره به مطلوب و برداشت‌های ناصواب ممانعت کند. دولت یازدهم در میانه راه دهه چهارم انقلاب قرار دارد که عدالت و پیشرفت را در سرلوحه برنامه‌‌های خود قرار داده است، از این رو انتظار آن است که با تمسک به آموزه‌های علوی، در مسیر تحقق آرمان‌های ۱۴۰۰ ساله شیعی نقش تاریخی خود را به بهترین نحو به انجام رساند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به گفتگو بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>