اِتریوم

0
47

در شماره پیش‌ بیت‌کوین را به عنوان مهم‌ترین ارز دیجیتال غیر متمرکز معرفی کردیم؛ اما باید بدانیم که پول‌های مجازی تنها به بیت‌کوین ختم نمی‌شوند، بلکه شکل‌های گوناگونی از آنها با اسم‌های متفاوت وجود دارد که هر کدام کارکردهای متنوعی دارند. در این شماره، نوع دیگری از ارزهای دیجیتال را معرفی می‌کنیم. این ارز «اِتر» نام دارد که نام بستر آن «اِتریوم» است. اتریوم چیزی بیش از یک ارز دیجیتال است و جهانی از خودکارسازی فرایندها به شمار می‌آید.
بسیاری از ارزهای دیجیتال برای رقابت با بیت‌کوین ایجاد می‌شوند؛ اما اِتریوم و خالق آن «ویتالیک بوترین» کاملاً هدف دیگری داشتند. بوترین بستری به نام اتریوم را ساخت. این بستر مبتنی بر بلاک‌چین به دیگر توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد به صورت آزاد برنامه‌های غیر متمرکز مورد نیاز خود را روی آن اجرا کنند؛ برنامه‌هایی که هیچ مدیر مرکزیندارند.
در واقع تمرکز بیت‌کوین از ابتدا بر ارزهای دیجیتال بوده‌؛ اما اتریوم بر روی غیر متمرکزسازی فعالیت‌ها سرمایه‌گذاری کرده ‌است. غیر متمرکزسازی فعالیت‌ها در تعریف هدف ایجاد تیم اتریوم بهتر توصیف می‌شود: «اتریوم ایجاد شد تا ما برای انجام کارهایمان به هیچ بانک، شرکت و نهاد دیگری به جز خودمان نیاز نداشته باشیم.» می‌توان گفت اتریوم در حال تلاش برای تبدیل شدن به ابرکامپیوتر است؛ سامانه‌ای که بتواند تمام کارها را بدون دخالت مدیر مرکزی انجام دهد! تا قبل از اتریوم هر شخصی که به بلاک‌چین نیاز داشت، می‌بایست شخصاً بلاک‌چین خود را ایجاد می‌کرد؛ اما با اتریوم دیگر نیاز به این کار نیست؛ زیرا اتریوم به کاربران خود این امکان را می‌دهد که به راحتی ارز دیجیتال شخصی ایجاد کرده و در برنامه خود استفاده کنند.
واحد پول اتریوم «اتر» است. در بیت‌کوین استخراج وجود داشت؛ اما اتر در حال حرکت به سمت استفاده از مفهوم سهام است. در این حالت، کاربران بر اساس میزان دارایی خود در شبکه، توان تأیید تراکنش‌ها را دارند و به ازای آن پاداش و سهم بیشتری دریافت می‌کنند. تعداد واحدهای اتر بر خلاف بیت‌کوین که ۲۱ میلیون بود سقفی ندارد؛ اگرچه حتماً در آینده برای آن باید سقفی در نظر گرفته شود تا مانند اسکناس‌های کاغذی امروزی دچار تورم‌های غیر قابل کنترل نشود. تورم در ارزهای دیجتال به سرعت سبب نابودی آن می‌شود.
در بیت‌کوین برای استخراج هر واحد (حدس پاسخ معادله و رفتن از برگی به برگ دیگر) میانگین حداقل ۱۰ دقیقه زمان لازم است؛ اما در اتریوم این زمان کمتر از ۱۰ ثانیه است. همین امر سبب می‌شود اتر ارزش بسیار کمتری داشته باشد و حتی بسیاری از پذیرش آن به عنوان ارز ارزشمند سرباز زنند؛ اما هدف اصلی از ساخت این ارز ایجاد انگیزه برای فعالیت در شبکه بوده است. مانند بنزین که سوخت خودروهاست، اتر هم سوخت شبکه اتریوم است و اگر نباشد هیچ ‌انگیزه‌ای برای فعالیت شبکه وجود نخواهد داشت. این به دلیل هدف متفاوت اتریوم است که بنا ندارد تنها یک ارز دیجتال باشد و می‌خواهد بستر ارائه دهنده نرم‌افزارهای غیر متمرکز محسوب شود.
آینده‌ای که اتریوم برای خود می‌بیند، جهانی است که در آن تمام فرایندها خودکار شده‌اند و هیچ نیازمندی‌ای به تأیید انسان برای انجام کار وجود ندارد. اتریوم در این زمینه قراردادهای هوشمند را تعریف می‌کند. فرض کنید قراردادی با شرکت بیمه برای خودروی خود منعقد کرده‌اید. در حالت متمرکز پس از تصادف باید تمام کارها را آن شرکت تأیید کند تا خسارت به شما داده شود؛ اما در غیر متمرکزسازی، برای تمام حالت‌های ممکن سناریویی محتمل وجود دارد که در صورت رخ دادن، برخورد پیش‌بینی شده در آن سناریو انجام می‌شود. در این صورت دیگر به تأیید هیچ شخص، ارگان و مدیری نیاز نیست و پرداخت خسارت به شما خودکار انجام می‌شود. این حالت در مقایسه با متمرکز مزیت‌هایی هم دارد. فرض کنید که مسئول تأیید خسارت عمداً یا سهواً تشخیص اشتباه دهد؛ اما در غیر متمرکز تمام مراحل براساس ضوابط و قاعده‌های تعیین شده از قبل پیش می‌رود و امکان اشتباه وجود ندارد.
این نمونه‌ای از آینده‌ای است که اتریوم به دنبال آن است. هرچند که چنین مفهومی بسیار جالب و مفید به نظر می‌آید، خطراتی هم دارد. اصلی‌ترین خطر آن که شاید شما هم با خواندن این مطلب به ذهن‌تان رسیده این است که چگونه می‌توان به سامانه‌ای که رهبر و مدیر ندارد اطمینان کرد و چگونه از هرج و مرج در چنین سامانه‌هایی جلوگیری می‌شود؟ آیا اصلا امکان‌پذیر است؟ پاسخ این پرسش‌ها در شماره‌های آتی بیان خواهد شد.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید