انتخاب هیئت رئیسه مجلس و برخی ملاحظات

با فرا رسیدن خردادماه، زمان انتخاب مجدد هیئت‌رئیسه مجلس (که به صورت سالیانه برگزار می‌شود) فرا می‌رسد و باید منتظر برگزاری انتخاباتی جدید و احیاناً تغییراتی در ترکیب هیئت‌رئیسه باشیم؛ هرچند که ادوار انتخابات هیئت رئیسه نشان داده این تغییرات احتمالی، چندان گسترده نخواهد بود و شاید موردی نداشته باشیم که منجر به تغییر رئیس مجلس شده باشد. اگر چه تحولات سیاسی درون مجلس خود بر روند سیاسی کشور تأثیرگذار است، اما این رابطه دوسویه است و معمولاً تحولات سیاسی ـ اجتماعی کشور نیز بر آرایش سیاسی درون مجلس تأثیرگذار خواهد بود. این مسئله از آن جهت بر مجلس قابل ملاحظه است که انتخابات ریاست‌جمهوری یکسال بعد از انتخابات مجلس برگزار می‌شود و تغییرات سیاسی در مدیریت قوه مجریه تأثیر مستقیمی بر آرایش سیاسی درون مجلس شورای اسلامی نیز دارد؛ به‌ویژه که حاصل انتخابات ریاست‌جمهوری، اتمام دوره یک تفکر سیاسی و روی کار آمدن تفکر رقیب باشد.
نهمین مجلس شورای اسلامی نیز از این تأثیرپذیری‌ها خالی نبوده و تحولات سیاسی یک سال‌ گذشته بر مواضع و ترکیب سیاسی نمایندگان مجلس تأثیرگذار بوده است. این تحولات با روی کارآمدن دولتی به‌وجود آمده که رویکردها و سیاست‌ها و جهت‌گیری‌های متفاوتی نسبت به دولت دهم داشته و انتخاب آن، حکایت از ایجاد تغییرات در نگرش اجتماعی نیز دارد.
با این توضیحات، انتخابات این دوره هیئت‌رئیسه مجلس که اولین انتخاب بعد از آغاز به کار دولت روحانی است، از اهمیت بسزایی برخوردار است. در همین راستا، اخبار مختلفی به گوش می‌رسد که در این زمینه باید به چند نکته توجه شود:
۱ـ به‌نظر می‌رسد تلاش‌هایی برای اختلاف‌افکنی در میان اصولگرایان مجلس در حال انجام است تا به نحوی، مجلسی را که اصولگرایان در آن اکثریت دارند، از مدیریت ایشان خارج کنند و با چندگانگی مواجه سازند. برخی زمزمه‌ها از دوقطبی کردن رقابت بین آقای لاریجانی و حدادعادل بر سر کسب کرسی ریاست مجلس از جمله این اقدامات است که به‌نظر می‌رسد نمایندگان باید نسبت به آن هوشیار باشند؛ رقابتی که اگر به‌درستی مدیریت نشود به بازی باخت ـ باخت برای هر دو طرف تبدیل خواهد شد.
۲ـ تلاش برای شکل‌گیری فراکسیونی جدید که به اعتدال شهرت یافته نیز از جمله اقداماتی است که در آستانه برگزاری انتخابات هیئت‌رئیسه مجلس قابل‌تأمل است. فارغ از دلایلی که موافقان و مخالفان شکل‌گیری این فراکسیون مطرح ساخته‌اند، باید به این نکته توجه کرد که شکل‌گیری این فراکسیون نباید به تشدید اختلافات و چندپارگی مجلسیان منجر شود. یکی از موانع پیش‌روی این فراکسیون که با تأخیر قصد دارد تا کار خود را آغاز کند آن است که چاره‌ای ندارد جز اینکه از میان دیگر فراکسیون‌های موجود مجلس عضوگیری کند. همین مسئله موجب نگرانی‌هایی در دیگر فراکسیون‌های مجلس شده و بر اختلافات و کدورت‌ها افزوده است. به هر حال، آثار و تبعات شکل‌گیری این فراکسیون نباید در روند شکل‌گیری هیئت‌رئیسه‌ای کارآمد در مجلس تأثیرگذار باشد و منطقی آن است که فراکسیون در حال شکل‌گیری، فعالیت خود را به بعد از برگزاری انتخابات مذکور احاله دهد.
۳ ـ تخریب هیئت‌رئیسه موجود نیز سیاست رسانه‌‌ای است که مخالفان اصولگرایان و احیاناً برخی منتقدان سیاسی داخلی اتخاذ کرده‌اند. هر چند باید پذیرفت که به هرحال ممکن است برخی نقاط ضعف در هیئت‌رئیسه کنونی مجلس وجود داشته باشد، اما این بزرگ‌نمایی‌ها آن هم در آستانه انتخابات هیئت رئیسه، توسل به شیوه تخریبی است که چندان در شأن نمایندگان مردم نیست و چه خوب که به جای شیوه‌های تخریبی، رقابت‌های صحیح پارلمانی صورت گیرد.
سخن آخر آنکه، مجلس شورای اسلامی به عنوان مهم‌ترین مرجع قانونگذاری، نماد مردم‌سالاری در نظام جمهوری اسلامی است که حفظ شأن و جایگاه آن با شکل‌گیری هیئت‌رئیسه‌ای موجه، توانا و کارآمد ممکن می‌گردد، از این رو انتظار آن است که شایسته‌سالاری همچنان بر تعلقات جناحی و سیاسی غلبه کند و اختلافات و رقابت‌ها موجب تنزل و تزلزل جایگاه قانونگذاری نگردد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

آیا می خواهید به گفتگو بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>