۶۱۰ | آمريكايي‌ها طرف هسته‌اي خود را بشناسند!

0
132

610

پس از پيروزي دكتر حسن روحاني در انتخابات يازدهمين دوره رياست‌جمهوري، مقامات و رسانه‌هاي غربي و به‌ويژه آمريكايي رفتار دقيق و حساب‌شده‌اي را با وي آغاز كردند. آنها ابتدا به فضاسازي فراگير روي آوردند و در واكنشي تقسيم‌بندي شده، غالباً از انتخاب وي استقبال كردند و بعضاً زبان به تمجيد از او هم گشودند، سپس تعريف و تمجيدهاي‌شان را به سمت فعاليت هسته‌اي ايران و رابطه با آمريكا شيب دادند. در اين ميان ساز كوك نشده رژيم صهيونيستي و به شكل خاص شخص نتانياهو بود كه برخلاف نظر غربي‌ها عليه انتخاب دكتر روحاني هياهو مي‌كرد. پس از يك دوره كوتاه چند روزه كه صرف فضاسازي و جلب‌نظر مقامات ايران و به‌ويژه رئيس‌جمهور منتخب شد، چهارشنبه گذشته كنگره آمريكا تندترين اقدام عملياتي را عليه ايران  كليد زد و طرح جديد به صفر رساندن صادرات نفت ايران را از طريق تصويب لايحه تحريم سخت‌گيرانه‌تر صادرات نفت ايران به اجرا گذاشت. كنگره در حالي به اين لايحه رأي داد كه چند روز پيش از آن 130 نفر از اعضاي آن با ارسال نامه به اوباما تجديدنظر در رابطه با ايران را خواستار شده بودند، اما هنگام رأي‌گيري درباره لايحه تحريم جديد ايران حدود 111 نفر از امضاكنندگان آن نامه به اين لايحه رأي مثبت دادند، يعني اين تعداد به همراه 290 نفر ديگري كه به اين لايحه رأي مثبت دادند با اندكي تأخير و پس از اجراي مراحلي از برنامه حاكميت سياسي آمريكا براي مواجهه با آقاي روحاني در رفتار، سخنان نتانياهو را اجرايي كردند تا از وي روسياه‌تر ظاهر شوند. «اد رويس» از اعضاي جمهوريخواه كنگره آمريكا كه حامي اصلي اين قانون دو حزبي است، ديدگاه اصلي سياستمداران آمريكا را درباره تغيير دولت در ايران اينگونه آشكار مي‌كند: «ايران ممكن است رئيس‌جمهوري جديد داشته باشد، اما حركت ايران به سوي برنامه هسته‌اي همچنان ادامه دارد… فشار اقتصادي و سياسي بر ايران بايد افزايش يابد.» به‌گفته رويترز يكي از مقامات آمريكايي كه نخواست نامش فاش شود در موضع‌گيري مشابهي گفت: «اقدامات [ايران] نحوه سياست‌هاي ما را تعيين خواهد كرد… بايد اقدامي صورت گيرد كه از تعهد به تعامل حمايت كند… صد درصد در اين مورد توپ در زمين ايران است.» بررسي رفتار آمريكايي‌ها نشان مي‌دهد كه آنها بازي اين مرحله را از فضاي بسيار باز آغاز كردند تا مرحله به مرحله آن را به محيط بسته هدايت‌كنند تا در نهايت رئيس‌جمهور جديد را براي تصميم‌گيري در تنگناي شديد قرار دهند. آمريكايي‌ها بر فضاي بازي و برنامه خودشان كاملاً اشراف دارند؛ اما ظاهراً در يك نقطه دچار خطا شده‌اند، اينكه وضعيت را مشابه ده سال پيش مي‌بينند. آمريكايي‌ها و ساير مقامات غربي از مباحث هسته‌اي دهه گذشته به‌عنوان دوران خوش ياد مي‌كنند و در حسرت آن به‌سر مي‌برند و خواهان بازگشت به آن دوره هستند؛ زيرا امتيازاتي كه در آن دوره گرفتند، اما پس از چند سال از آنها پس گرفته شده براي‌شان مسرت‌بخش بود. علت اينكه آنها ديگر نبايد در انتظار آن دوره باشند، اين است كه در آن زمان مردم به هيچ‌وجه در مباحث هسته‌اي دخيل نبودند و اساساً بسياري هم از آن بي‌خبر بودند، اما در وضعيت حاضر همه مردم ايران درگير مباحث هسته‌اي هستند و اين مسئله عمومي و ملي شده و ملت ايران به هيچ‌وجه حاضر نيست در مسائل هسته‌اي كه حق مسلم خود مي‌داند كوتاه آيد. آمريكايي‌ها به اشتباه دكتر روحاني را طرف خود مي‌دانند، از اين رو عمليات رواني خود را بر وي متمركز كرده‌اند، حال آنكه واقعيت اين است كه مردم طرف حساب آمريكا هستند و دكتر روحاني هم بايد آدرس مردم را به آمريكايي‌ها بدهد.

 

دریافت نسخه پی دی اف
 دریافت نسخه متنی

هفته نامه صبح صادق         شماره ۶۱۰       ۱۴/۶/۹۲

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید